• News

  • BlogRSS



    Ethiopia: Government-Fuelled Conflict & the Need for Unity

    In an attempt to distract attention from unprecedented protests and widespread discontent, the Ethiopian Government has engineered a series of violent ethnic conflicts in the country. The regime blames regional parliaments and historic territorial grievances for the unrest, but Ethiopians at home and abroad lay the responsibility firmly at the door of the ruling party who, it’s claimed, are manipulating events.

    Ancient ethnic disputes and long-forgotten wounds are being inflamed: since August hundreds of innocent people have been killed, thousands are displaced, and are now homeless and afraid. The perpetrators of the violence as well as the victims are puppets in the Theatre of Division being orchestrated by the politicians in Addis Ababa and the military men.

    The ruling party first tried to inflame relations between Christians and Muslims; now they have intensified their long-term plan to divide the country’s ethnic groups. In addition to turning attention away from activists’ and opposition parties demands, their aim appears to be drive a wedge of suspicion and anger between communities and present the demonstrations as local disputes rooted in ancient ethnic feuds.

    Since late 2015 unprecedented numbers of people have taken to the streets in towns and cities across the two most populated regions – Oromia and Amhara. The government reacted with intolerance and violence to this democratic outrage; hundreds were killed by security forces, thousands arrested without charge.

    Unable to stop the protests and unwilling to enter into discussions with opposition groups, in October 2016, the ruling party imposed a six-month State of Emergency. The directive, which contravened a range of International laws and human rights conventions was eventually lifted in August 2017. Protests resumed virtually immediately, and, not surprisingly have been met with the same unbridled violence as before. The paranoid politicians in Addis Ababa fail to realize that with every protestor they kill, beat and arrest, anger towards their brutal rule intensifies resolve hardens.

    The democratic genie is well and truly out of the bottle of suppression in Ethiopia. The people sense that this is the time for change and they will no longer be silenced.

    Regime Duplicity

    Ethiopia is divided into 11 regions including the capital, Addis Ababa. The government, as well as senior members of the military and judiciary, is dominated by men from Tigray, a small area in the North-East of the country. In 1995, four years after taking power, the EPRDF initiated a policy of Ethnic Federalism. Compulsory ID cards were introduced in which family ethnicity is registered. By forcing individuals (many of whom have mixed heritage) to choose an ethnic group, the scheme strengthened ethnicity and with it social division; many believe this was the intention.

    Although people from different ethnic groups commonly populate regions, Ethnic Federalist policy allows for minorities to rule their own regions, fuelling resentment amongst majority groups. Segregated schools based on ethnicity have developed, regional languages are encouraged, flags flown, separate court systems and police forces allowed to evolve.

    It doesn’t’t take much to irritate historic ethnic wounds, and the ruling party is adept at it. They have employed the media to stir up trouble, reminding people of past ethnic conflicts, rubbing salt into old wounds. Members of the security forces have been utilized to carry out attacks masquerading as civilians, resulting in eruptions between various ethnic groups; principally ethnic Somalis living in the Ogaden region and people in Oromia, as well as between Oromos and Amharas.

    The border between Oromia and the Ogaden region is the longest in the country. It has been the subject of tensions for years, tensions that have proved ripe for orchestrating conflict between the two groups. Soldiers from the Liyu Police, a quasi-paramilitary group that has carried out terrible atrocities (such as indiscriminate killings, gang rapes, arbitrary arrests and torture) within the Ogaden region for years, have been sent into neighboring Oromia towns (dressed as civilians) to murder Oromo people. Retaliation by armed Oromos on ethnic Somalis followed.

    As well as dozens of deaths, The Guardian reports that, “Residents on the Oromo side [of the border with the Ogaden] also reported widespread rapes and said they had found ID cards belonging to members of the controversial Somali special police, known as the “Liyu”, among the remains of the dead.” The Liyu Police take their orders from the Ethiopian military in the Ogaden region, and the Regional president Abdi Mohamoud Omar controls the military. In another highly provocative act in August he announced that all Oromo people should leave the Ogaden; Liyu police rooted out Oromos and drove them from the area.

    The violent incidents along the Oromia-Ogaden border as well as elsewhere in the country have resulted in thousands being displaced. In the area around Harar in Oromia the Economist relates that nearly 70,000 have sought shelter just “east of the city. Several thousand more are huddling in a makeshift camp in the West. Most are Oromos.”

    The Prime-Minister, Hailemariam Desalegn has blamed the regional administrations for the conflicts, declaring The Guardian records, that, “The problems have no relation to ethnic conflicts. It is our lower political leadership that commands these actions,” and these bodies, he asks us to believe, are acting totally independently of their federal masters. This is something few local people accept; most, if not all believe that the EPRDF initiated the violence “to weaken Oromo resistance to the central government.” Resistance to the EPRDF is not limited to the Oromos: the majority of the population is desperate for change. People want the regime to step down, for ‘open and fair’ democratic elections to be held in which all parties can take part, for political prisoners to be freed, for human rights to be observed and for the constitution (a liberally worded dusty document the EPRDF drafted) to be adhered to.

    The need for unity

    Despite the governments claims to the contrary, Ethiopia is essentially a one-party state in which power is monopolized by the EPRDF, which despite claiming to be a democratic coalition, is in fact a dictatorship ruled by men from Tigray under the TPLF banner. It is an illegitimate government supported by the West, – America, Britain and the European Union (EU) being the largest benefactors – politically and economically. With the exception of the EU, these powers not only remain silent in the face of State Terrorism, but also spread Ethiopian propaganda through the mainstream media and act in collusion with the EPRDF in relation for example, to the arrest of opposition party leaders.

    Instead of supporting the ruling party, donors should be applying pressure on it to respect human rights and adhere to the democratic principles laid out in the country’s constitution. Their silence and dishonesty makes them complicit in the crimes of the government, which are heinous and widespread.

    The EPRDF regime is a life-sapping cancer at the heart of the Ethiopia; it has exercised a vicious grip on the country for the last 25 years, but now there are signs that their hold on power is weakening. In addition to huge demonstrations (that would have been unheard of just a few years ago), opposition parties based outside the country have been forming alliances and a number of high-level regime resignations have taken place.

    While there are a few voices among opposition groups calling for an armed uprising, the majority recognizes that the most powerful weapon against the government is unity and collective action. When the people unite, there is nothing they cannot achieve; the ruling party knows and fears this, which is why they have enforced policies that cultivate division. In the face of recent ethnic conflicts the need for unity is greater than ever, and all efforts must be made to bring people together in the pursuit of freedom and democratic change.

    Read more ›

    የሚድሮክ ኢትዮጵያ ሊቀ መንበር ሼክ መሐመድ አል አሙዲ በሳዑዲ ዓረቢያ በተጀመረው ፀረ ሙስና ዘመቻ በቁጥጥር ሥር ከዋሉት መካከል አንዱ መሆናቸው ተረጋገጠ፡፡ ሼኩ በአሁኑ ጊዜ በሳዑዲ ዓረቢያ ዋና ከተማ ሪያድ በሚገኘው ታዋቂው ሪትዝ ካርልተን ሆቴል በቁም እስር ላይ ናቸው፡፡

    ሪፖርተር ከውስጥ አዋቂ ምንጮች እንዳረጋገጠው፣ ከቤተሰቦቻቸው መካከል ከአንደኛው ጋር ብቻ በሆቴሉ ስልክ እንደሚገናኙ ታውቋል፡፡

    የሳዑዲ ዓረቢያን ፀረ ሙስና ዘመቻ እንደሚመሩ የተነገረላቸው የአገሪቱ አልጋ ወራሽ ልዑል መሐመድ ቢን ሳልማን ተወካዮች፣ በቁም እስር ላይ ከሚገኙት የመንግሥት ባለሥልጣናትና ታዋቂ የንግድና ኢንቨስትመንት ሰዎች ጋር እየተደራደሩ መሆኑ ተሰምቷል፡፡ የድርድሩ ዓላማ በውል ባይታወቅም፣ ሼክ አል አሙዲም የድርድሩ ተሳታፊ መሆናቸውን ምንጮች ተናግረዋል፡፡

    የሳዑዲ ዓረቢያ መንግሥት የቁም እስረኛ ያደረጋቸውን ሰዎች በተለያዩ ሥፍራዎች የሚገኙ ሀብቶችና ኢንቨስትመንቶች እንዲታገዱ መጠየቁ በተለያዩ ሚዲያዎች ተሰምቷል፡፡ ሼክ አል አሙዲ በኢትዮጵያ ውስጥ ባሏቸው ኢንቨስትመንቶች ለ50 ሺሕ ያህል ሰዎች የሥራ ዕድል የፈጠሩ መሆናቸው ይታወቃል፡፡ ከመንግሥት ቀጥሎ ትልቁ የሥራ ዕድል ፈጣሪ ባለሀብትም አድርጓቸዋል፡፡ የእሳቸው በቁጥጥር ሥር መዋል ከተሰማ በኋላ ኢትዮጵያ ውስጥ መደናገርና መደናገጥ ተፈጥሯል፡፡

    ሪፖርተር በዚህ ጉዳይ ላይ ያነጋገራቸው የሚድሮክ ኢትዮጵያ የሥራ ኃላፊዎች ግራ መጋባታቸውን ከመግለጽ ውጪ፣ ዝርዝር መረጃ እንደሌላቸው ገልጸዋል፡፡ ነገር ግን ቀረብ ያለ መረጃ ያላቸው የውስጥ አዋቂ ምንጮች ከሳዑዲ ዓረቢያ መንግሥት ጋር የሚደረገው ድርድር ተስፋ ሰጪ ነው እያሉ ነው፡፡

    ቅዳሜ ጥቅምት 25 ቀን 2010 ዓ.ም. የዳሸን ባንክ ባለ 21 ፎቅ ሕንፃ ሲመረቅ ሺክ አል አሙዲ እንደሚገኙ ቢጠበቅም፣ ከሳዑዲ ዓረቢያ መውጣት ባለመቻላቸው ምክንያት ሳይገኙ ቀርተዋል፡፡

    ሰሞኑን የሳዑዲ ዓረቢያ መንግሥት 11 ልዑላንንና 38 ታዋቂ ባለሀብቶችን በቁጥጥር ሥር ማዋሉ ይታወሳል፡፡ ሁሉም የሚገኙት ሪትዝ ካርልተን ሆቴል ውስጥ ነው፡

    Read more ›

    (በር ነኣ አሃ በእድ በጎዳ ነኣ ሀርግያጋ ቤአነ ቤስ)
    - የወላይትኛ ምሳሌያዊ ንግግር

      በጥንት ጊዜ በቀዝቃዛው ጦርነት ዘመን፣ በአሜሪካው ፕሬዚዳንትና በራሺያው ፕሬዚዳንት ላይ የተቀለደ አንድ ተረት ቢጤ ዕውነት ነበር፡፡ እነሆ፡-
    የሁለቱ አገሮች ፕሬዚዳንቶች፤ ወታደራዊ ኃይላቸውን ያወዳድራሉ፡፡ የእኔ ይበልጥ፣ የእኔ ይበልጥ፣ ይፎካከራሉ። በመጀመሪያ የሩሲያው ፕሬዚዳንት፣ አሜሪካንንና የአሜሪካን ወታደራዊ ኃይል ሊጎበኙ ይሄዳሉ! ከዚያም አንድ ጉዳይ ያነሳሉ፡፡
    “የአንድ አገር ወታደራዊ ኃይል የሚለካው፤ ወታደሩ ለፕሬዚዳንቱ ባለው ታዛዥነት መጠን ነው!”
    “እርግጥ ነው!” አሉ የአሜሪካው ፕሬዚዳንት፡፡
    “በል እንግዲያው ወታደሮችህ ምን ያህል ለአንተ ታማኝ እንደሆኑ አሳየኝ?”
    የአሜሪካው ፕሬዚዳንት የሩሲያውን ፕሬዚዳንት ይዘው፣ ወደ ወታደሮቻቸው ይሄዱና አንዱን ወታደር ጠርተው፤ ወደ አንድ ገደል አፋፍ ይወስዱትና፤
    “በል ወደዚህ አዘቅት ገደል ተወርወር” ይሉታል፡፡
    “አይ አላደርገውም” ይላል፡፡
    “ለምን?” ይሉታል፡፡
    “ጌታዬ፤ በእኔ ደሞዝ የሚተዳደሩ ቤተሰቦች” አሉኝ፤ (I have a family to support!) ይላል፡፡ የሩሲያው ፕሬዚዳንት በአሜሪካኑ ወታደር ታዛዥ አለመሆን እየሳቁ፤
    “ቆይ የእኔን ወታደር ታማኝነት አሳይሃለሁ!” ይሉና የአሜሪካውን ፕሬዚዳንት ወደ ሩሲያ ይዘውት ይሄዳሉ፡፡ ከዚያም አንዱን ወታደር ጠርተው፤
    “ወደዚህ አዘቅት ገደል ተወርወር!” ይሉታል፡፡
    “ታዛዥ ነኝ ጌታዬ!” ብሎ ወደ ገደሉ ይወረወራል፡፡
    እንዳጋጣሚ ግን አንድ የዛፍ ቅርንጫፍ ላይ ያርፍና ከሞት ይተርፋል፡፡ የአሜሪካው ፕሬዚዳንት ወደሳቸው እንዲመጣና ጥያቄ እንዲያቀርቡለት ይጠይቃሉ፡፡
    ወታደሩ ተጠርቶ መጣ!
    የአሜሪካው ፕሬዚዳንትም፤
    “የእኔ ወታደር ወደ ገደል ተወርወር” ብለው፣ ‹የማስተዳድረው ቤተሰብ አለኝ› አለ፡፡ አንተስ እንዴት ልትወረወር ቻልክ?” አሉና ጠየቁት፡፡
    “I too, have a family to support (እኔም የማስተዳድረው ቤተሰብ ስላለኝ ነው)” አለ፡፡
    “እንዴት?” ቢሉት፤
    “እኔ አልወረወርም ብል፤ እኔንም ቤተሰቤንም ነው የሚፈጁን!” ሲል መለሰ!
    *       *      *
    የአንድ ሰው ጥፋት ለቤተሰብና ለዘመድ አዝማድ ከሚተርፍበት ስርዓት ይሰውረን፡፡ ባለፈው ዘመን የመናገር ነፃነት ባልነበረበት ሁኔታ ውስጥ “አፍ-እላፊ” የሚባል ወንጀል ነበር - የአፍ ወለምታ! “ክብረ ነክ ንግግር” ነበር የሚባለው- ከወታደሩ ዘመን በቀደመው የንጉሱ ዘመን! አፍ - እላፊ ባለስልጣንን፣ መሪን፣ ሥርዓትን፣ አስተዳደርን ከመተቸት እስከ አገርን ማንቋሸሽ ድረስ የሚሰፋ ወንጀልን ያካትት ነበር፡፡ ልዩ ትርጉም የሚሰጠው አነጋገርም ያስቀጣ ነበር፡፡ ለምሳሌ፡- “ጓድ ሊቀመንበር መንግሥቱ ኃይለማርያም ሀቀኛ ኮሚኒስት ናቸው!” እያለ ቀኑን ሙሉ ይለፈልፍ የነበረ ንክ ሰው፣ ታስሮ ነበር! ወንጀሉ፤ “ማንም የሚያውቀውን ሀቅ እየደጋገምክ የምታናገረው ነገር ቢኖርህ ነው!” ተብሎ ነው! “አለፈልሽ ባሮ!” እያለም የባሮን ወንዝ አስመልክቶ መፈክር ያሰማ ሰው፤ ሽሙጥ ነው ተብሎ የታሰረበት አጋጣሚም ነበር!
    ዋናው ጉዳይ ሰው ሲታፈን፤ መናገሪያ፣ መተንፈሻ…፣ ዘዴ መሻቱ አይቀሬ ነው የሚለው ዕውነታ ነው! ያሰበ ጭምር ይቀጣል በሚባልበት ሥርዓት የተናገረ፤ መወንጀሉና መቀጣቱ አይገርምም! ሰብዓዊ መብትና ዲሞክራሲያዊ መብት በማይከበሩበት አገር ምሬቶች ይጠራቀማሉ፡፡ መውጫ ቀዳዳ ይፈልጋሉና ሥርዓት ወዳለው አመፅ አሊያም ወደ ሥርዓተ - አልበኝነት ሊያድጉ ይችላሉ፡፡ የገዢዎችን የመግዛት አቅም ይፈታተናሉ፡፡ ምላሽ የሌላቸው ጥያቄዎች ይበዛሉ!! ዓለም የጋዝ ታንክ ለመሙላት ሲሯሯጥ፣ ደሀ አገሮች ሆዳቸውን ለመሙላት ይፍረመረማሉ፡፡ “የምግብ ፍላጎት አለመሟላት ከነፃነት ረሀብ ጋር ከተዳመረ፤ የህዝቦች ህልውና ጥያቄ ውስጥ ይገባል” ይባላል፡፡ የኢኮኖሚ ህመምና የፖለቲካ ህመም ከተደራረቡ፣ ከማስታገሻ ያለፈ በሽታን ይፈጠራሉ! ፍትሕ-አልባ ሁኔታን ይቀፈቅፋሉ፡፡ ሌብነት እንደ ሥራ ይቆጠራል፡፡ አንድ መገንዘብ ያለብን ነገር ግን፤ ሰላም -አልባ ሁኔታ ውስጥ ከገባን የሰረቅነውን የምንበላበት ጊዜም ይጠፋል! ያደለብነው ኪስ ያፈሳል! የገነባነው ቪላ ይፈርሳል! ለሌሎች የቆፈርነው ጉድጓድ፣ የእኛው መቀበሪያ ይሆናል! በድሮ ጊዜ አንድ ባለስልጣን እሥር ቤት ሲጎበኙ፣ እስር ቤቱን የማስፋፋት ሰፊ እቅድ መያዙን አስተዳዳሪው ያስረዷቸዋል፡፡ ባለስልጣኑም፤ “ጥሩ ሀሳብ ነው፡፡ በደምብ ገንቡና አስፋፉት፡፡ ዞሮ ዞሮ የእኛም የወደፊት ቤታችን ነው!” አሉ ይባላል፡፡ ያሉት አልቀረም - ገቡበት! ሎሬት ፀጋዬ ገብረመድህን፤ በአንድ ተውኔቱ ውስጥ ንጉሡ እሥር ቤት መርቀው ሲከፍቱ ባደረጉት ንግግር፤ “የአባታችን እርስተ - ጉልት የሆነውን ይህንን የሀገር ወህኒ ቤት መርቀን ስንከፍትላችሁ፤ በተለመደው ባህላችሁ እንድትተሳሰሩበት ነው” ይለናል፡፡    
    ዛሬ፤ ከፊውዶ-ቡርዥዋው ስርዓት ወደ ሶሻሊዝም፤ ከዚያም ወደ ካፒታሊዝም አድገናል እያልን፤ የግሎባላይዜሽን ቅርቃር ውስጥ የገባን ይመስላል፡፡ በጥናት ያልተደገፈ ሥርዓት፣ መላ-አጥ መንገድ ላይ በትኖናል ቢባል ማጋነን አይሆንም!
    ከነስማቸው እማማ ጦቢያ፤ የሚባሉ የዱሮ ሴት ወይዘሮ ነበሩ አሉ- ደርባባና ጨዋ!
    “ከዚህ ከባሪያ የገላገልከኝ ለታ፣ ወዲያውኑ ብትገድለኝ ግዴለኝም” ይሉ ነበረ ሲፀልዩ፡፡
    ባሪያ ያሉት ሄደና ሌላ መንግሥት መጣ!
    ይሄኛውንም ማማረር ቀጠሉ፡፡
    “ምነው እማማ፤ ከዚህ ከባሪያ ገላግለኝ ሲሉ ነበረ፡፡ ገላገለዎት፡፡ አሁን ደግሞ ምን ሆኑና ያማርራሉ?” ቢባሉ፤
    “አሃ! ያኛውኮ ከፋም ለማም የጨዋ ባሪያ ነው! ይሄኛውኮ የረባ ጌታ እንኳ የለውም! ጌታውን ቢያውቅ የማንም መጫወቻ አያደርገንም ነበር!” አሉ ይባላል፡፡
    አይ እማማ ጦቢያ፡፡ አሜሪካንን አላወቁ! እንግሊዝን አላወቁ! የረባ ጌታ ማን እንደሆነ አላወቁም! ከፊውዳሊዝም ወደ ካፒታሊዝም መሸጋገር፣ የጌታ አማራጭ የማግኘት ጉዳይ ብቻ ቢሆን እንዴት በታደልን ነበር! ጌቶቻችንን በቅጡ አለማወቅ፣ የነገ ዕቅዳችንን በግልፅ እንዳናይ እንዳደረገን ይኖራል! ከዚህ ያውጣን!!
    ለችግሮቻችን ምላሽ ፍለጋ ወደ ሹሞቻችን ማንጋጠጥ፣ ዘላቂና ሁነኛ መፍትሔ አያመጣም! ችግሮቹ የራሳችን የመሆናቸውን ያህል መፍትሔም ከእኛ መፍለቅ ይኖርበታል፡፡ በዲሞክራሲያዊና በፍትሐዊ መንገድ ያላፈራናቸው አለቆች፤ መልካም አስተዳደርን ያጎናፅፉናል ብለን ማሰብ “ላም አለኝ በሰማይ ወተቷንም አላይ” ነው፡፡ ለዕለት ኑሯችን አስፈላጊ የሆኑ ነገሮችን እንኳ ሸምተን ማደር እያቃተን፤ ነው፡፡ ያም ሆኖ ስለ ዕድገትና ትራንስፎርሜሽን አሀዞች ማውራት አልገደደንም፡፡ አለቆቻችን መፍትሔ-ሰጪ አካላት መሆን ካቃታቸው መሰንበታቸውን እያወቅን፣ ሁነኛ ምላሽ ካልሰጣችሁን እያልን እነሱን ደጅ እንጠናለን፡፡ እንደ ሲቪልም፣ እንደ ተቃዋሚ ፓርቲም ዕሳቤያችን ያው ነው! አሌ ፖለቲካዊ፣ ኢኮኖሚያዊና ማህበራዊ የቤት-ጣጣ እያለብን፤ ነቅተን፣ በቅተን፣ ተደራጅተን፣ በአንድነት ፈጥረን የበሰለ መፍትሔ ከውስጣችን ማግኘትን ትተን፣ የሌላ ደጃፍ እናንኳኳለን! የወላይታው ምሳሌያዊ አነጋገር ግንዛቤ የሚሰጠን እዚህ ላይ ነው፡- “የራሱን ልጅ አስከሬን አዝሎ፣ የታመመውን የሹም ልጅ ለመጠየቅ ይሄዳል!” ይለናል፡፡ ሹሞቹ ጤና መስለውት ነው!!


    Source: addis Admas

    Read more ›

    ADDIS ABABA, -- The Ethiopia Federal High Court fourth criminal bench on Monday granted bail for deputy chairman of opposition party Oromo Federalist Congress (OFC), Bekele Gerba, who has been in prison for nearly two years.

    OFC is the main opposition party to the ruling coalition Ethiopian People's Revolutionary Democratic Front (EPRDF) in the restive central Oromia regional state.

    The court approved a 1,110 U.S. dollar bail for Gerba, who is facing terrorism charges, with the charges to be heard with him being outside prison provided he meet the bail requirements.

    Oromia, Ethiopia's largest regional state, has seen large anti-government protests by ethnic Oromos since the end of 2015, leaving hundreds of dead.

    A martial law declared in October 2016 was lifted in August, but deadly anti-government protests renewed earlier this month in Oromia regional state. Release of prominent Oromo opposition leaders, including Gerba, was among demands posed by the protesters.

    Oromos, Ethiopia's largest ethnic group making up a third of the country's estimated population of 100 million, complain of decades of economic, political and social marginalization by successive governments

    Read more ›

    የዶላር የኮንትሮባንድ ዝውውርን ለማሳለጥ የብሄር መልክ ያለው ግጭት ተቀስቅሷል
    · 2 ሚ. ዶላር በህገ ወጥመንገድ ሲዘዋወር ተይዟል
    · የክልሎቹ የመንግስት ሚዲያዎች ግጭቱን ለማቀጣጠል ሞክረዋል
    · ፖሊስ ከፖለቲካ ወገንተኝነት ነፃ መሆን አለበት
       በመቶዎች ለሚቆጠር ህይወት መጥፋትና ለመቶ ሺዎች መፈናቀል ምክንያት የሆነው የኦሮሚያ ሶማሌ ግጭት መንስኤው የድንበር ጉዳይ አይደለም ያሉት ጠ/ሚኒስትር ኃይለማርያም ደሳለኝ፤ የግጭቱ ዋነኛ ምክንያት መንግስት ያልፈታው የኪራይ ሰብሳቢነት ችግር ነው ሲሉ ከትላንት በስቲያ ለህዝብ ተወካዮች ም/ቤት አባላት በሰጡት ማብራሪያ ገልፀዋል፡፡
    በአካባቢው ያለውን ከፍተኛ የጫት ንግድ “በሞኖፖል” ለመያዝ የሚደረገው ጥረት ግጭቱ የብሄር መልክ እንዲይዝ አድርጎታል ያሉት ጠ/ሚኒስትሩ፤ በአንድ ወር ጊዜ ውስጥ ብቻ በተደረገ ፍተሻ 2 ሚሊዮን ዶላር በህገ ወጥ መንገድ በመስመሩ ሲዘዋወር በቁጥጥር ስር መዋሉን ጠቁመዋል፡፡ በአካባቢው ያለውን የዶላር የኮንትሮባንድ እንቅስቃሴ ለማሳለጥም ሆን ተብሎ የብሄር መልክ ያለው ግጭት እንዲቀሰቀስ ተደርጓል ብለዋል ጠ/ሚኒስትሩ፡፡
    አቶ ኃይለማርያም “ጥገኛ ኃይሎች” ሲሉ የገለጿቸው አካላት፤ ይሄን ግጭት ያስነሱት በዶላር ህገወጥ ዝውውር መቀጠል እንደማይችሉ በመረዳታቸው፣ ከግርግሩ ለመጠቀም እንደሆነ አብራርተዋል፡፡
    “ግጭቱ የተፈጠረው በህዝቦች መካከል ቅራኔ ስላለ አይደለም” ፣“የሁለቱ ክልል ህዝቦች ለዘመናት አብረው በፍቅር የኖሩ፣ የሚዋደዱና የሚተሳሰቡ ናቸው” ብለዋል ጠ/ሚኒስትሩ፡፡
    በግጭቱ በአሰቃቂ ሁኔታ የተገደሉ ሰዎች መኖራቸውን በመግለፅም መከላከያ ሠራዊት በፍጥነት ደርሶ ሁኔታውን ባያረጋጋ ኖሮ ከፍተኛ እልቂት ይፈጠር ነበር ያሉት አቶ ኃ/ማርያም፤ ከዚህ አንፃር መከላከያ ሠራዊቱ ፈጥኖ አልደረሰም የተባለው ተቀባይነት የለውም ሲሉ አስተባብለዋል።
    በግጭቱ የተፈናቀሉ ዜጎችን መልሶ ለማቋቋምም በም/ጠቅላይ ሚኒስትር ደመቀ መኮንን የሚመራ አገር አቀፍ ኮሚቴ ተቋቋሞ ስራ መጀመሩን አስታውቀዋል፡፡  በሁለት ክልሎች ነዋሪ ህዝቦች የጋራ የሠላም ኮንፈረንሶች ለማካሄድ እቅድ መያዙን የገለፁት ጠ/ሚኒስትሩ፤ በሃገር አቀፍ ደረጃም መላውን የኢትዮጵያ ህዝብ የሚያሣትፉ ተመሳሳይ የህዝብ ጉባኤዎች ለማካሄድ መንግስት ሰፊ እቅድ መያዙን ጠቁመዋል፡፡
    የኦሮሚያና የሶማሌ ክልል የመንግስት ሚዲያዎችም ግጭቱን የበለጠ ለማቀጣጠል መሞከራቸውን የጠቆሙት አቶ ኃይለ ማርያም፤ ህጉ- በሚፈቅደው መሠረት ሚዲያዎች አደብ እንዲገዙ ይደረጋል ብለዋል - የሃገሪቱ ሚዲያዎች ግጭትን ከማባባስ እንዲቆጠቡም በማሳሰብ፡፡
    በግጭቶቹ ላይ የተሳተፉ የልዩ ሃይል ፖሊስ አባላት እንደነበሩ የጠቆሙት ጠ/ሚኒስትሩ፤ የፖሊስ ሃይሉ ከፖለቲካ ወገንተኝነት ነፃ እስካልተደረገ ድረስ ለአንዱ ወግኖ መዋጋቱ አይቀርም ብለዋል። እንዲያም ሆኖ በግጭቱ ወቅት ህገ መንግስታዊ ኃላፊነታቸውን የተወጡም መኖራቸውን አልሸሸጉም፡፡ “ይህን ከግምት ውስጥ በማስገባት የሃገሪቱ የፖሊስ ስታንዳርድ ምን መሆን አለበት በሚለው ላይ አቅጣጫ ማስቀመጥ ያስፈልጋል፤ ከዚህ አንፃር እስከ ዛሬ ጉድለት አለብን” ብለዋል። ባለፈው የክረምት ወራት የሃገሪቱ የፖሊስ ስታንዳርድ ምን መሆን አለበት በሚል ረቂቅ መዘጋጀቱንና ለፓርላማው ቀርቦ ከፀደቀ በኋላ በስራ ላይ እንደሚውልም ገልፀዋል፡፡
    ለግጭቱ መሰረታዊ መፍትሄውም ፖለቲካዊ መሆኑን የተቆሙት ጠ/ሚኒስትሩ፤ ትግሉ በአካባቢው የሚታየውን ኪራይ ሰብሳቢነት በሚደፍቅ መልክ ካልተካሄደ በስተቀር ለወደፊትም ቢሆን ግጭት ለማስቆም የሚቻል አይሆንም ብለዋል፡፡
    በኦሮሚያና በሶማሌ ክልል ድንበር ሪፈረንደም በተካሄደባቸው አካባቢዎች ተግባራዊ ማካለሉን ለማከናወን አዳጋች ነገር እንደሌለም ጠቅላይ ሚኒስትሩ አብራርተዋል፡፡

    Read more ›

    • በተፈጠረው ችግር የአቶ ኃይለማርያም መንግስት ሥልጣን መልቀቅ ነበረበት
    • በየዞኑና በየወረዳው የሚፈጠረውን ግጭት የሚያነሳሱት ካድሬዎች ናቸው
    • ህዝቡ የህግ ጥበቃ ያስፈልገዋል፤ አጥፊዎች በህግ መጠየቅ አለባቸው
    • የኢትዮጵያ ህገ መንግስት ዶግማ አይደለም፤መከለስ ይችላል
      አስቸኳይ ጊዜ አዋጁ የተነሳው ሰላምና መረጋጋት ሰፍኗል በሚል ቢሆንም ግጭቱና አለመረጋጋቱ በየጊዜው እየተባባሰ ነው የመጣው። ለዚህ ምክንያቱ ምን ይመስልዎታል?
    ህዝብ ጥያቄዎቹን በዝርዝር አቅርቦ፣ ይመለሱልኝ ሲል፣ ገዥው ፓርቲ በተቃራኒው ራሴን በጥልቀት እየገመገምኩ ነኝ ማለቱና ይሄም ከህዝብ ቀጥተኛ ጥያቄ ጋር የሚገናኝ አለመሆኑ ነው፡፡ ፓርቲው በራሱ ጣጣ ሲገማገም ሊኖር ይችላል፤ የእነሱ መገማገም ግን  የህዝቡን ጥያቄ መፍታት ማለት አይደለም፡፡ የህዝቡ ቀጥተኛ ጥያቄ እስካልተመለሰ ድረስ ደግሞ ጥያቄዎቹ በየጊዜው ተጨማሪ ገፅታ እየያዙ ነው የሚመጡት፡፡ በአሁኑ ጊዜ ቀድሞ በነበሩት ጥያቄዎች ላይ “የታሰሩ መሪዎቻችን ይፈቱ” የሚለውም ተጨምሮበታል፡፡ አሁን የህዝቡ ብሶት በላይ በላዩ እየተደራረበ ነው ያለው፡፡ የዚህ መጨረሻው ምን ይሆናል? ለሚለው ጥያቄ ግን ጊዜ የሚፈታው ጉዳይ ነው የሚሆነው፡፡
    ገዥው ፓርቲ “ጥልቅ ተሃድሶ አደርጋለሁ” ሲል ምን ነበር  የተጠበቀው?
    እንግዲህ አንዱ “አጠልቀዋለሁ” የሚለው የዲሞክራሲ ጉዳይ ነው፡፡ ዲሞክራሲን እያጠለቅን ነው ይላሉ፡፡ ነገር ግን እነሱ የሚሉት ዲሞክራሲና ዓለም የሚያውቀው እንዲሁም እኛ የምንታገልለት ለየቅል ናቸው፡፡ ምንም ግንኙነት የላቸውም፡፡ እነሱ ዲሞክራሲ የሚሉት፡- በማርክሲስት ሌኒኒስት ቀኖና የተቃኘ፣ በአንድ ፓርቲ የበላይነት ሁሉንም ፀጥ ለጥ አድርጎ፣ እኔን ብቻ ስሙ የሚለውን አስተሳሰብ ነው፡፡
    እናንተ የምትሉት “ዲሞክራሲ” እና ኢህአዴግ የሚለው “ዲሞክራሲ” ትርጉሙ የተለያየው ከመቼ አንስቶ ነው? በፊትም አንስቶ ነው ወይስ ከቅርብ ጊዜ ወዲህ?  
    አስታውሳለሁ፤ በሽግግር ወቅት ከእነሱ ጋር አብሬ ለመስራት በሞከርኩበት ወቅት አንዱ ወደ ፖሊቲካው ለማግባት መነሻ የሆነኝ፣ ኢህአዴግ የመደብለ ፓርቲ ስርአት አሰፍናለሁ የሚል ቃል በመግባቱ ነው፡፡ ነገር ግን በሂደት አቋማቸውን ቀይረው፣ የአንድ ፓርቲ የበላይነትና ፍጹማዊ አገዛዝን እውን ለማድረግ ነው የተንቀሳቀሱት። እነሱ አሁን የቻይናውን ኮሚኒስት ፓርቲ ሞዴል ለመከተል የሚፈልጉ ነው የሚመስለው፡፡ የቻይና ኮሚኒስት ፓርቲ ላለፉት 70 ዓመታት በተግባሩ የብዙዎችን ይሁንታ ያገኘ ይመስላል፡፡ የቻይና እና የእኛ አገር ሁኔታ ግን ጨርሶ የተለያየ ነው። ቻይና አንድ ህዝብ ነው፡፡ “ይሄ ብሔር ያንን ጨቆነ፣ ተጨቋቆንን” የሚባል ነገር የለም፡፡ እነሱ በዚያ መነሻ በአንድ ፓርቲ ቢመሩ ምንም ላይሆን ይችላል፡፡ ኢህአዴግ ግን ለዚያ የሚበቃ ተክለ ሰውነት የለውም፡፡ የሃገሪቱ ሁኔታም ያንን በቀላሉ አይፈቅድም፡፡ ኢትዮጵያ ውስጥ ብዙ ፍላጎቶች አሉ፡፡ ያንን ማግባባት ያስፈልጋል፡፡ ከዚህ አንፃር አሁን እየተደረገ  ያለው ነገር ብዙም ተስፋ ሰጪ አይደለም፡፡
    የመድብለ ፓርቲ ሥርአት የመመሥረት ተስፋ  ለምን የተዳፈነ  ይመስልዎታል?
    እኔ ለረጅም ጊዜ አውጥቼ አውርጄ የደረስኩበት ዋናው ምክንያት፣ ደርግን ከስልጣን ማውረዳቸውን “የኢትዮጵያ ህዝብ  ሙሉ ለሙሉ  እንደ ውለታ ይቆጥርልናል” የሚል ሃሳብ ይዘው መነሳታቸው ነው፡፡ ህዝቡ እነሱን እንደ ነፃ አውጪ ቆጥሮ፣ ከማንም የፖለቲካ ፓርቲ ጋር ቢወዳደሩ፣ ማሸነፍ እንደሚችሉ አስበው  ነው የተነሱት፡፡ ወደ ተግባር ሲገቡ ነው ችግር የገጠማቸው፡፡ የመጀመሪያ ምርጫ ሲካሄድ በየቀበሌውና ወረዳው በእጅ በማውጣት ነበር፡፡ በዚያ ምርጫ ላይ ኢህአዴግ በአዲስ አበባም በክልሎችም በከፍተኛ ብልጫ ተሸንፎ ነበር። በተለይ በኦሮሚያ ኦነግ ነበር ያሸነፈው። ይሄ ምርጫ ለኢህአዴግ ከፍተኛ ምልክት ነበር ያሳየው። በወቅቱ “ዛሬ በእጅ በማውጣት ምርጫ ህዝብ እንዲህ ከጣለን በኮሮጆ ምርጫስ  ምን ሊያደርገን ይችላል?” በሚል  ግራ ተጋብተው ነበር። ይሄንን መነሻ አድርገውም ግምገማ አድርገዋል፡፡ እኛ በሽግግር መንግስቱ ውስጥ ገብተን የነበርነውንም በዚህ ምክንያት ማግለል ጀመሩ። በግልም በድርጅትም ላይ ነው ጥቃት መሰንዘር የጀመሩት። በሃዋሳ የሲዳማ አርነት ንቅናቄ መሥራች አቶ ወልደአማኑኤል ላይ  የግድያ ሙከራ ተደርጎባቸዋል፡፡ አቶ አሰፋ ጫቦና ፊታውራሪ መኮንን ዶሪ፤ የሽግግር መንግስቱን ብስራት ለህዝቡ እናሰማለን ብለው፣ ደብዳቤ ከጠ/ሚኒስትሩ ተፅፎላቸው፣ ወደ ጋሞ ጎፋ ሲሄዱ፣ መኪናቸው የድንጋይ ናዳ ወርዶበታል፡፡ እነዚህ (ኢህአዴጎች) ጠባያቸውን እየቀየሩ የመጡበት አጋጣሚዎችን ማሳያዎች ናቸው፡፡
    የኢህአዴግ ትልቁ ችግር የርዕዮተ ዓለሙ መሰረት ነው፡፡ ይሄ ሲስተካከል ብቻ ነው መለወጥ የሚችሉት፡፡ ከማርክሲስት ሌኒኒስት አመለካከት ሲላቀቁ ነው ለውጥ የሚያመጡት፡፡ 21ኛው ክ/ዘመን ምን ይፈልጋል የሚለውን ሲያጤኑና ለውይይትና ክርክር በራቸውን ክፍት ሲያደርጉ ነው በራሳቸው ለውጥ ሊያመጡ የሚችሉት። አለበለዚያ ግድብ ገደብን፣ ፎቅ ገነባን፣ መንገድ ሰራን ወዘተ -- ብቻውን ፋይዳ  የለውም፡፡ የለውጥ ተስፋ የሚኖረው ውስጣቸውን በደንብ ሲፈትሹ  ነው፡፡ በመነጋገርና በመደራደር ማመን ሲጀምሩ ነው የሚለወጡት፡፡ ኢህአዴጎች፤ “እኛ ነን ለዚህች ሀገር ያለናት” የሚለውን መመፃደቃቸውን ትተው፣ “ሁሉም ኢትዮጵያዊ ለሀገሩ በጎ ነገር ይመኛል” ብለው ማሰብ መጀመር  አለባቸው፡፡ “ባለፉት 26 ዓመታት የገነባነው ስርአት አሁንም የህዝብ ጥያቄን ማስቆም አልቻለም ወይም ምላሽ መስጠት አልቻለም” የሚለውን ግምገማ አድርገው፣ የፖለቲካ መስመራቸውን ቢፈትሹ  ሁነኛ መፍትሄ የሚገኝ ይመስለኛል፡፡
    የዚህችን ሀገር  የወደፊት እጣ ፈንታ በመወሰን ረገድ የተቃዋሚዎች ድርሻ ምንድን ነው ይላሉ?
    የተቃዋሚዎች ድርሻ ህዝብን ማደራጀት ነው፡፡ ያ የተደራጀ ህዝብ ጥያቄ ለመጠየቅ እስኪበቃ ድረስ አብሮ መስራት ነው ያለባቸው፡፡ አንድ የተደራጀ መሪ የሆነ አካል፣ በሌለበት ሁኔታ በአንድ ሀገር ውስጥ ስለ ለውጥ ማሰብ አይቻልም፡፡ የጎበዝ አለቃ ሁሉ ተነስቶ፣ የዘመነ መሳፍንት ሁኔታ ውስጥ እንግባ ካልተባለ በስተቀር የተደራጁ የፖለቲካ ኃይሎች ለህዝቡ አማራጩን ማሳየት አለባቸው። አሁን ከምንግዜውም በላይ ይሄ ነው በጥልቀት መካሄድ ያለበት፡፡ ዝም ብሎ የስርአት መውደቅ ብቻ አይደለም የሚታሰበው፤ በወደቀው ቦታ ማን ነው የሚተካው የሚለው መታሰብ አለበት፡፡ ይሄን ቦታ መተካት የሚችሉት የተደራጁ ኃይሎች ናቸው። የተደራጁ ኃይሎች ደግሞ የፖለቲካ ፓርቲዎች ናቸው፡፡ ይህን ነው የ21ኛው መቶ ክ/ዘመን ፖለቲካ የሚፈልገው፡፡
    በሌላ በኩል ግን አመራሩን መረከብ የሚችል ጠንካራና ብቃት ያለው ተቃዋሚ የፖለቲካ ፓርቲ የለም የሚሉ ወገኖች አሉ፡፡ በዚህ ጉዳይ ላይ የእርስዎ አስተያየት ምንድን ነው?
    ተቃዋሚ ፓርቲዎች ከህዝብ ጋር ተቀናጅተው፣ ብቃት ያለው እንቅስቃሴ እንዳያደርጉ፣ እንቅፋት የሆነባቸው አሁን ያለው ሥርዓት ነው፡፡ በሌላ በኩል በከፍተኛ ሁኔታ መስዋዕትነት እየከፈሉ ያሉ ፓርቲዎች፣ በየእስር ቤቱ እየታጎሩ ያሉ የተቃዋሚ መሪዎች--- ዕድሉን ቢያገኙ ሃገር የመምራት ሚናን አይወጡም ማለት የተንሸዋረረ አመለካከት ነው፡፡ የ97 ምርጫ እኮ ብዙ ነገር አሳይቶን ነው ያለፈው። በተፈጠረችው ክፍተት የፖለቲካ ፓርቲዎች 6 ወር ባልበለጠ እንቅስቃሴ ነው ብዙ ታሪክ የሰሩት። አሁንም በኢትዮጵያ ውስጥ ያሉት የፖለቲካ አመራሮች፣ ጨርሶ ብቃት የላቸውም የሚለው አመለካከት ስህተት ነው፡፡ ትንሽ ክፍተት ነው የሚፈለገው፡፡
    እየተጎሳቆልንም፣ እየተሳደድንም ህዝቡን አደራጅተናል፡፡ ህዝቡ ነፃነቱን የሚያንፀባርቅበት መድረክ ቢፈጠርለት እኮ ብዙ መቀስቀስም አያስፈልገንም፡፡ ስለዚህ ተቃዋሚዎች የት አሉ? ምን ተቃዋሚ አለና? የሚባለው ነገር ጨለምተኛ አመለካከት ነው፡፡ ተቃዋሚዎች አሉ። እየጠበቁ ያሉት መልካም አጋጣሚን ብቻ ነው፡፡
    አዲሱ ትውልድ ከሚፈልገው ለውጥ ጋር የሚጣጣም የፖለቲካ እንቅስቃሴ በተቃዋሚውም ሆነ በገዥው ፓርቲ ማምጣት አልተቻለም ብለው የሚያምኑ  ወገኖች አሉ፡፡ እርስዎ ምን ይላሉ?
    እኔ አንድ ጥያቄ አለኝ፡፡ ይሄ የኢትዮጵያ አዲሱ ትውልድ፣ ከጨረቃ የወረደ ነው እንዴ? አይደለም። የፖለቲካ ትግል መዳረሻው ዲሞክራሲ ማስፈን ነው፤ ሌላ አይደለም፡፡ አዲሱ ትውልድም በራሱ መንገድ ተደራጅቶ መታገል ይችላል፡፡ እኛም በራሳችን እንታገላለን፡፡ በኔ እምነት ያለችው አንድ ሀገር ናት፡፡ ጥያቄውም አንድ ነው፤ እሱም የዲሞክራሲ ጥያቄ ነው፡፡ የቀረው ሁሉ ትርፍ ነው፡፡ ዝንጀሮ እንዳለችው፤ መጀመሪያ የመቀመጫዬን ነው ነገሩ፡፡ ዋናው ጉዳይ ዲሞክራሲያችንን በትክክለኛ ፈር ውስጥ ማስቀመጥ ነው፡፡ የዘመኑ ትውልድ ከዚህ ውጪ ምንም ሊያደርግ አይችልም፡፡ ተቆፍሮ የሚወጣ ነገር የለም፡፡ የተለየ ጥያቄም አይኖረውም፤ ሰው ሁሉ ሊግባባ የሚችለው በዲሞክራሲ ብቻ ነው፡፡ ዋናው የኔ አቋም፣ ሁሉም የየድርሻውን ያዋጣ ነው፡፡ እኛም ሆንን አዲሱ ትውልድ የምናዋጣው ተደማሪ ውጤት ለዚህች ሀገር መፍትሄ ያመጣል፡፡
    ከቅርብ ጊዜ ወዲህ ብዙዎችን ስጋት ላይ የጣለ የድንበርና ብሄር ተኮር ግጭቶች እየተከሰቱ ነው? ይሄ አዝማሚያ ወዴት ያደርሰናል? መፍትሄውስ  ምንድን ነው?
    የድንበር ጉዳይ ከሰው ልጅ ጋር አብሮ ያለ ጉዳይ ነው፡፡ መሬት ከሁሉም በላይ ዋጋ ያለው እሴት ሆኗል። አሁን የሚታየው አዝማሚያም ከመሬት መስፋፋት ጋር የተያያዘ ነው የሚመስለው። በሌላ በኩል ደግሞ ነገሩን ከብሄር ጉዳይ ጋር እያያያዙት፣ ሁኔታውን ውስብስብ እያደረጉት ነው፡፡ ይሄ  በእጅጉ የሚያሳዝን ነው፡፡ ለምሳሌ የሶማሌና የኦሮሞ ህዝብ፣ በወንድማማችነት አንዱ በሌላው ውስጥ መኖር የጀመረው በኢህአዴግ ዘመን አይደለም፡፡ ኢትዮጵያ የምትባል ሀገር ከተፈጠረችበት ጊዜ ጀምሮ ያለ ነው። በህዝቦች መካከል ድንበርን በመስመር ማስመር አይቻልም፡፡
    በየዞኑና በየወረዳው የሚፈጠረውን ችግር የሚያነሳሱት ካድሬዎች ናቸው፡፡ ህዝቡ እርስ በእርሱ የተጋመደ፣ ለብዙ መቶ አመታት አብሮ የኖረ ነው፡፡ አሁን እየተፈጠረ ያለው ነገር፣ ለመናገርም የሚያሳፍር እብደት ነው፡፡ ልናፍርበት የሚገባ ጉዳይ ነው፡፡ እኔ በዚህ ጉዳይ ላይ ምሬት ነው ያለብኝ፡፡ ለዚህም ነው ይሄ ሥርአት አገር ማስተዳደር አቅቶታል፤ ይበቃዋል የምለው፡፡ እንደ ሌላ ሀገር ቢሆን እኮ የአቶ ኃይለማርያም መንግስት፣ በዚህች ምክንያት በገዛ ፍቃዱ ስልጣን መልቀቅ ነበረበት፡፡ ለዘመናት አብሮ በኖረ ህዝብ ላይ ጥቃት የሚፈፀመው እኮ በአስተዳደሩ ውድቀት የተነሳ ነው፡፡ ህዝቡ የህግ ጥበቃ ያስፈልገዋል፡፡ አጥፊዎች በህግ መጠየቅ አለባቸው፡፡
    እነዚህ ችግሮች በጊዜ መፍትሄ ካልተሰጣቸው ፌደራሊዝሙ አደጋ ላይ ይወድቃል የሚል ስጋት እየተስተጋባ ነው፡፡ የእርስዎ አስተያየት ምንድን ነው?
    ፌደራሊዝም ለሀገሪቱ የአስተዳደር ጥያቄ ተገቢ ምላሽ ነው የሚል እምነት አለኝ፡፡ የተቸገርነው ፌደራሊዝምን ከዘረኝነት ጋር እያደባለቁ፤ ህዝብን እያናቆሩ ያሉ ወገኖች በመኖራቸው ነው፡፡ ይሄ ነው ትልቅ ስጋት ውስጥ እየከተተን ያለው፡፡ እኔ የፌደራሊዝም ሥርዓት ላይ ችግር የለብኝም፤ ነገር ግን አሁን ያለው የፌደራሊዝም ሁኔታ እንደገና መፈተሽ ይኖርበታል፡፡ “26 ዓመት ተሞክሯል፤ ምን ተገኘ?” የሚለው ተጠይቆ፣መከለስ ያስፈልጋል። የኢትዮጵያ ህገ መንግስት ዶግማ አይደለም፤ መከለስ ይችላል፡፡ አሜሪካኖች ህገ መንግስታቸውን ከ30 ጊዜ በላይ ከልሰው ነው፣ ጠንካራ ሥርዓት መገንባት የቻሉት፡፡


    source:Addis Admas

    Read more ›

    Ethiopia’s economy is booming, and despite the country’s current political turmoil, the IMF thinks the good times will last.

    In 2000, Ethiopia, the second-most populous country in Africa, was the third-poorest country in the world. Its annual GDP per capita was only about $650. More than 50% of the population lived below the global poverty line, the highest poverty rate in the world.

    What has happened since is miraculous. According to IMF estimates, from 2000 to 2016, Ethiopia was the third-fastest growing country of 10 million or more people in the world, as measured by GDP per capita. The country’s poverty rate fell to 31% by 2011 (the latest year Ethiopia’s poverty level was assessed by the World Bank).

    The outlook for the next five years is bright. In its latest global forecast, the IMF projected that Ethiopian GDP per capita would expand at an annual pace of of 6.2% through 2022—among countries with 10 million or more people, only India and Myanmar are expected to grow faster.

    Any country making such progress would be cause for celebration, but because of its size, swelling population, and the depths of its poverty, Ethiopia’s gains are particularly heartening. By 2050, the UN expects the country to grow to 190 million people, from around 100 million today, making it among the fastest-growing large countries in terms of population, too.

    he 1970s and 1980s were a period of political and economic turmoil in Ethiopia. The country was led by the brutal military leader Mengistu Haile Mariam, and during his reign the country faced civil war, famine, and failed socialist development policies. Since 1991, the country’s political situation has been relatively stable, and rising living standards have followed.

    Ethiopia’s economy is concentrated in the services and agriculture sectors. The World Bank estimates that of the 10.8% average annual growth recorded by Ethiopia between 2004 and 2014, half came from services, like hospitality and transportation, which was mostly a result of country’s urbanization (pdf). Agriculture, meanwhile, accounted for 3.6% of the growth during the period. Improved agriculture production was mostly a result of the adaptation of improved seeds and chemical fertilizer, according to International Food Policy Research Institute. Manufacturing, though a small portion of the economy, is burgeoning, growing at more than 10% per year. A recent study by the Center for Global Development, a US think tank, concluded that Ethiopia was the most likely country in Africa to become the “New China.”


    Still, Ethiopia faces a variety of issues. Though the current government has overseen a growing economy, it has suppressed dissent, and there are concerns it favors certain ethnic groups and regions of the country. More than 500 people died in clashes between the police and ethnic groups protesting the government’s creeping authoritarianism that began in late 2015. More recently, confrontations between ethnic Oromos and ethnic Somalis in the southeast of the country led to at least 30 deaths and 600 displaced.

    If the country is able to overcome its political instability, the economic opportunities are immense. An increasingly educated population, improving infrastructure, and investments from China, give Ethiopia the chance to maintain its place among the world’s brightest development stories.


    Read more ›

    A Dutch citizen will go on trial in the Netherlands next Monday on charges he committed war crimes in Ethiopia in the 1970s.

    The 63-year-old Dutchman, who was born in Ethiopia, is accused of the incarceration, torture and murder of opponents of former Ethiopian leader Mengistu Haile Mariam in the late ‘70s.

    After years on the run to evade justice, a member of former Ethiopian ruler Mengistu Haile Mariam’s Government faces trial for his role in the 1970s genocide in the country.

    Eshetu Alemu is brought to trial for war crimes committed in Ethiopia during the Mengistu era in Gojjam Province. This case is the result of a year-long investigation. Even if Ethiopia has requested extradition there is no treaty to that effect.

    Eshetu Alemu has Ethiopian origin but also holds the Dutch nationality. He was serving as a member of the Provisional Military Administrative Council during the reign of the Derg, the Coordinating Committee of the Armed Forces, Police, and Territorial Army that ruled Ethiopia from 1974 to 1987 and which elected Mengistu Haile Mariam’s as its chairman.

    He has already been convicted and sentenced to death in absentia in Ethiopia on December 12, 2006 by the Derg-Tribunal in its 12 years ‘Red Terror’ trials, during which former President Mengistu was also convicted for genocide. Eshetu Alemu was among the dozens of the dreaded council’s members who fled into exile.

    The International Crime Chamber in the District Court of The Hague (“Rechtbank ‘s-Gravenhage”) is dealing with the case. The District Court of The Hague additionally hears matters related to international criminal law and international law more generally.

    Eshetu Alemu is presumably involved in:

    • Imprisonment and maltreatment of 321 people between February and August 1978
    • Torture of 9 prisoners between February and August 1978
    • Murder of 75 prisoners from August 1978
    • Continued detainment and maltreatment of 240 remaining prisoners after August 1978

    Moreover, eleven Ethiopian’s witnesses will be questioned in the United States of America by one judge, one prosecutor and one Dutch lawyer residing in the United States.

    During the reign of Derg, the estimated number of killing amounted to about 50,000 dissident students, political opponents and members of the Ethiopian middle class.

    The majority of those murders took place during the 1977-1978 ‘Red Terror’, which was a campaign of urban counter-insurgency waged by the Derg in the main cities of Ethiopia during which excessive violence was used to terrify the population and eliminate dissent.

    According to Human Rights Watch, the Red Terror was one of the most systematic uses of mass murder by the state ever witnessed in Africa

    Read more ›

    Inside Prince Yoel of Ethiopia and Ariana Austin’s Royal Wedding

    Prince Yoel of Ethiopia—the great-grandson of Haile Selassie, the last emperor of Ethiopia—was finishing up his law degree at Howard University when he bought a diamond ring to propose to then-girlfriend Ariana Austin, a Harvard grad, philanthropist, and writer. He arrived at her parents’ house with a jewelry box and a bunch of balloons. Perhaps feeling overly excited, he may have knocked a little too exuberantly. Hearing what she interpreted as banging, Ariana feared there might be an intruder trying to break in and called her parents who were on their way home from a night out. Luckily, once she realized what was happening, the life-changing occasion went off much more seamlessly.

    And so, after a decade of dating on and off, and each living abroad at points, the two, who now famously met in a Washington, D.C., nightclub (thanks to a New York Times article that went viral earlier this week), were engaged and ready to start planning their wedding. The couple dubbed their match as what happens when “Old World aristocracy meets New World charm.”


    Prince Yoel kept his royal status a secret when he initially approached Ariana at that D.C. bar, telling she and her friend they looked like they’d stepped out of an ad for Bombay Sapphire—to this day, the bride’s family laughs about this pickup line—but she immediately recognized a worldliness in him and was impressed. The prince, who was born in Rome when his parents, Prince David Makonnen and Princess Adey Imru Makonnen, were living in exile, grew up in Switzerland and was well-traveled. His family is part of the Solomonic dynasty, whose reign ended in 1974, but his lineage stretches as far back as the biblical King Solomon and the Queen of Sheba. Meanwhile, Ariana is of African-American and Guyanese descent and boasts a maternal grandfather who served as the lord mayor of Georgetown, the capital of Guyana.

    “I come from a large fun-loving mixed family,” says Ariana. “And, as my dad said, ‘There was the task of planning events for my new family, one of the world’s oldest families!’ So there was a lot to incorporate, but I think we pulled it off.” The familial melding wasn’t a hundred percent aligned from day one, though. Ariana had to ask for permission to have her father walk her down the aisle, which isn’t traditional in the Ethiopian Orthodox church. But her special request was well-received, and the ceremony was altered to honor the tradition. The couple worked with Yodit Gebreyes Endale of Favored by Yodit Events to plan every aspect of the highly personal, multicultural celebration.

    “Choosing my dress was a lot of fun,” says Ariana. “I was with my mom and god-sister. We went to three shops in a day, and on the second one, I tried on the Lazaro. We all had an immediate response, but I wanted to keep looking. I went back with one of my bridesmaids the next weekend and got it!”

    For beauty, Ariana booked what she calls her “dream team”: “Makki Araya did my and the bridesmaids’ makeup, and for hair, Yene Damtew—a member of Mrs. Obama’s glam squad—was my stylist. The beading on the bodice of my dress was incredible, so I wore very little jewelry—just a simple pair of diamond drop earrings.”


    After going to a few places, Prince Yoel found his tuxedo at Lapel, a specialized tuxedo boutique in Old Town, Alexandria. “It had such a good selection, and the owner was great and had the exact tux I was looking for: The dark navy with black shawl collar,” he says.

    The bride’s sisters, Sushama and Leah, along with her cousin Priya and two close friends, Jami and Vivian, all served as her bridesmaids. “They are beautiful, low-key girls,” says Ariana. “They wore different rose gold dresses, and on the day of the wedding, I gave each of them a twisted bangle of silver, gold, and rose gold to wear.”

    On September 9, Prince Yoel and Ariana finally made things official. The wedding festivities started at 9:00 a.m. with a ceremony at the Debre Genet Medhane Alem Ethiopian Orthodox Tewahedo Church in Temple Hills, Maryland. (Just days earlier, Ariana converted.)

    “The ceremony was a wholly spiritual and uplifting moment,” remembers Prince Yoel. “It was carried out by the totality of the clergy at Debre Genet Medhane Alem Church, officiated with great passion, and followed our long history and tradition to the highest degree of detail, with all the sacraments, vestments, and oils—and apart from a few details, it was a true-to-form Ethiopian Orthodox wedding. Everyone felt the spirit, the holiness, and the love present . . . the energy was incredible. My heart felt so full of pride. I was carried away to my home country and into the millenary tradition of my ancestors.”

    Later, the newlyweds celebrated with a formal black-tie reception at Foxchase Manor in Manassas, Virginia. Many distinguished guests were in attendance, including members of the Ethiopian royal family such as: HIH Prince Paul Makonnen, HIH Prince Phillip Makonnen, HIH Prince Beedemariam Makonnen, HIH Prince Ermias Sahle Selassie, and HIH Princess Mary Asfaw Wossen. Other notable guests included Dr. Johnnetta Cole, recently retired director of the National Museum of African Art; Sharon Pratt, former mayor of Washington, D.C.; His Excellency Deep Ford, ambassador of Guyana to the United Nations organizations in Geneva; and His Excellency Riyad Insanally, Guyanese ambassador to the United States.

    For food, Indian appetizers, Ethiopian delicacies, Ethiopian honey wine, and Guyanese black cake were all served—with lots of Champagne! And for music, there was a live Ethiopian band combined with the couple’s favorite DJ, Pitch One, who spun soca, hip-hop, go-go, Michael, Whitney, and more.

    “After the reception, we had danced and celebrated so much, we stayed on a ‘high’ for days. The wedding events began on September 5 and carried on through the 10th, Ethiopian New Year’s Eve. The day after the reception, my mother and family had organized a melse [a traditional Ethiopian post-wedding celebration] with close family and friends at Meaza, an Ethiopian restaurant. My grandfather Ambassador Imru Zelleke offered a final toast to us: Well wishes of happiness and for a plentiful family!” Sounds like a fairy-tale ending befitting a prince and his bride

    Read more ›

    ከሙሉቀን ተስፋ ው

    በኤሉ አባ ቦራ ( ኤሊባቡር ) ዞን ደጋና ጮራ ወረዳዎች የዐማራ ተወላጆች ተለይተው እየተጠቁ እንደሆኑ የተጎጅ ቤተሰቦች ትናንት ጥቅምት 11 ቀን 2010 ዓ . ም . በስልክ አረጋግጠዋል፡፡ መንግሥትን በመቃወም የተጀመረው የተቃውሞ ሰልፍ ዐማሮችን በጅምላ መግደልና ቤትና ንብረታቸውን ወደ ማውደም መዞሩን የሚግልጹት ተጎጂዎች ትናንት ብቻ በአንድ ቀን ከ 10 በላይ ሰዎች በገጀራ ተጨፍጭፈው ተገድለዋ ል፡ ፡ የዐማራ ተወላጆች ቤትና ንብረት እየወደ መ እንደሆነ የሚናገሩት በተለይ በደጋ ወረዳ ጎሮ፣ ሰፌና ደፎ ቀበሌዎች የዐማራ ቤትና ንብረት ሙሉ በሙሉ ወድሟል፤ በዐሥር ሺህዎች የሚቆጠሩ ዐማሮችም በጫካ ተዘርተው እንደሚገኙ ገልጸውልናል፡፡ የኦሮሚያ ፖሊስ ዩኒፎ ርም የለበሱ ሰዎች የግድያው ዋና ተሰላፊ እንደነበሩም አክለው ገልጸዋል፡ ፡ ለጊዜው በጎሮ ቀበሌ የተገደሉ 6 ያክል ሰዎች ስም ዝርዝር የደረሰን ሲሆን የተቆራረጡ የዐማራ አስከሬኖች ሁሉ በጮራ ወረዳ ፖሊስ ጣቢያ ተከማችቶ እንደሚገኝም ተገልጧል፡፡

    ትናንት ከተገደሉ ሰዎች መካከል

    1. አቶ ክንዱ

    2. አቶ ምስጋናው የዚህ ግለሰብ ገዳይ የክልሉ ልዩ ኃይል ፖሊስ አባል ነው፤

    3. አቶ ሙላት 4. አቶ ባቡ

    5. አቶ ይማም 6. ሼህ ሁሴን ናቸው፡፡

    በኤሌባቡር ጫካዎች ተዝርተው የሚገኙ ዐማሮች የድረሱልን ጥሪም አስተላልፈዋል፡ ፡

    Read more ›
    1 2 3 4 5 Next ... Last