• News

  • BlogRSS

  • ታማኝ በየነ --- መጥምቁ ዮሃንስ --- ሊመጣ ላለው መንገድ ጠራጊ

    የሰሞኑ የታምኝ በየነ ወደኢትዮጵያ ጉዞ ከአንድ በላይ ተልእኮ እንደነበረው የገባኝ እሱ ሃገር ቤት ገብቶ በአማራው ክልል በቀበጣጠረው ቅብጥርጥሮሽና መሰሪ ተግባሮቹ ነበር። መቼም እንደማንኛውም ሃገሩን እንደሚናፍቅ ዜጋ ከ 22 አመታት ቆይታ በሁዋላ ቤተሰቡንና ምድሪቱን ለማየ ት የተከሰተውን ነፃነት ቢጤ ተጠቅሞ ወደ ውድ ሃገሩ መሄዱ የመጀመሪያውና ማንም የገመተው ምክንያቱ ነበር። ታማኝ ኢትዮጵያን እንደሚወድ ማንም የመሰከረለት ሃቅ ነው። ከባለቤቱ ከፋንቱሽ ጋር ከአዲስ አበባ ኤርፖርት ጀምሮ በረገጠበት በእያንዳንዱ ስንዝር መሬት ለአፄዎቹ እንኩዋን ባልተዘከረ መዘክር ነበር ህዝቡ ያንቆለጳጰሰው። መሲህ እንደመጣ አይነት። በሚሊኒየም አዳራሽ ያደረገው ንግግር ስለአንድነትና ስለመስ ዋእትነት ብሎም ስለወደፊቱ ትግል እነጃዋርንም እንተባበር በሚል መልኩ ያካተተ ስለነበር እስከዛች ሰአት ድረስ የታማኝን ሁለተኛ እጀንዳ የሚያሳብቅ ምንም ነገር አልታየበትም። ኦሮሞውንም አማራውንም ሌሎቹንም ብሄሮች ለለውጡ ዘብ እንቁም ብሎ የጠየቀበት ጤናማ ንግግር ነበር።

    በሁዋላም ጉዞ ወደባህር ዳርና ወደ ጎንደር ወደ ደብረታቦር ሆነና ታማኝ ለመጀመሪያ ጊዜ ከአሜሪካ የመጣበትን ሁለተኛውን እጀንዳውን ከቁዋ ጠሮው ፈታ። ታማኝ በአማራው ክልል ከእናት ሃገር ጥሪው በተጉዋዳኝ እየፈራና እየተባ ታላቁን የአማራ ህዝብ ስለኢትዮጵያዊነት መስበክ ጀመረ። በአንድ ወቅት በባህርዳር ይመስለኛል አማራውን ህዝብ “ እናንተ ክልል የሚባል ነገር አይገድባችሁም ኢትዮጵያ ሁሉ የእናንተ ነው ” ሲል፣ ይህ ሰው ምን ማለቱ ነው ? ሃገሪቱ በክልል ተከፋፍላ ስትተዳደር 27 አመታት አለፋት። ኦሮሞም ክልሉን፣ ትግሬም ክልሉን፣ ደቡብም ክልሉ ን ወዘተ በተናካሽ ውሾች እያስጠበቀ ባለበት በዚህ ዘመን አማራውን ከዚችው ከተረፈችው የተቆራረሰች ክልሉም ሳይሆን ተንከራታች እንዲሆን የእብድ ምክር መምከሩ በውስጤ የመርዝ ያህል ነበር ያናወጥኝ።

    “ ክልል አያግዳችሁም ” ብሎ የተናገራቸው አማሮች ምንተ እፍረታቸውን ቢያጨበጭቡም “ ምን ለማለት ፈልጎ ነው ” በሚል ጥያቄ ሳይሞሉ አልቀሩም። አማሮች እኛ ክልል አይገድበንም ብለው ስላሉ በክልል መገደባቸው ሊቀር ነው ? አይ ቀልድ !!! እንዲያውም ስለ ክልል ካነሳን አይቀር ለመሆኑ ማነው የአማራውን ያህል በክልሉ እንዲገደብ የተደረገ ? አማራው ወደ ክልልህ ጥፋ ያልተባለበት የኢትዮጵያ ግዛት አለ እንዴ ? ያው የራሱ ክልል ካልሆነ በተቀር ? ታማኝ መጃጃሉ ነው ወይስ አማራውን በገሃድ ለማሞኘቱ መሞከሩ ? ሌላው ቢቀር አማራው በክልሉ የተገደበና በማንነቱ የተወገዘ ብሄር መሆኑን ያጣዋልና ነው ታማኝ እናንተ በክልል የተ ገደባችሁ መሆን የለባችሁም ብሎ በቁስላቸው ላይ እንጨት የሚሰድበት ? እውነታውንና በመሬት ላይ ያለውን ሃቅ እንደመተሬ እየመረረው ለተጋተ ህዝብ ይህን የመሰለ ባዶ ቅስቀሳ ማድረግ ምን ይሉታል ? ነው ወይስ ታማኛችን ሌላ አጀንዳ ነበረው ?

    የታማኝ ሁለተኛ የሃገር ቤት ጉዞ ተልእኮው ገሃድ የወጣበት ወልቃይት ጠገዴ የኢትዮጵያ ነው ብሎ በመናገር በታላቁ አማራ ህዝብ ፊት ወጥ የረገጠበት አጋጣሚ ነ በር። ህዝቡ ይህንን የግንቦት 7 ቶች ተረት ከታማኝ አንደበት እንደሰማ ሳያመነታ በጩሀት “ የአማራ ነው ” “ የአማራ ነው ” ብሎ ሲያቡዋርቅበት የግንቦት 7 ቱ መንገድ ጠራጊ ታማኝ የንብ ቀፎ እንደነካ ወዲያው ታወቀው። “ አስጨርሱኛ ” ብሎ ከተማፀነ በሁዋላም ይዘላብድ ጀመር። ከተጠበቀውም በላይ የተቆጣውን ህዝብ ለማባበል እሱ ( ታማኝ ) የአማራው አጋር እንደ ሆነ የሚያሳዩ ዝክሮችን አነበነበ። ታማኝ አማራውን ብዙ ተዳፍሮት ነበር የከረመው። በብሄሩ ፍዳውን ያየውን የአማራን ህዝብ ኦሮሞው ፣ ትግሬው፣ አፋሩ፣ ሲዳማው፣ በኒሻንጉሉ፣ ወዘተ በብሄር ተደራጅተው የህዝባቸውን ጥቅም ለማስከበርና በወደፊቱዋ ኢትዮጵያ ያላቸውን ድርሻ ለማረጋገጥ በሚራወጡበት በዚህ ዘመን አማራውን በብሄሩ ሳይደራጅ እንደተዝረከረከ የሌሎች ስልጣን መወጣጫ ሆኖም እንዲቀር መርዙን ሊረጭ ሞክሮአል። እንድ ወጣት ታማኝ በተገኘበት በአንድ ስብሰባ ላ ይ ታማኝን የክልሉ ተወላጅ እንደመሆንህ አማራው በብሄር እንዲደራጅ ማበረታታ የነበረብህ አንተ ልትሆን በተገባ ነበር ብሎ ሲናገር የተጠቀመው ቃል “ እንዲያውም ፊት አውራሪያችን ” መሆን ነበረብህ የሚል ነበር። ሰው የገዛ ብሄሩን ለሌሎች፣ ለዚያውም 2 ለብሄሩ ጠላቶች ስልጣን መቆናጠጫ ጀሌ ለማድረግ ከመሮጥ የበለጠ የባንዳነት ባንዳ አለ ቢሉኝ በአይኔ በብረቱ እስከማይ አላምንም። እንግዲህ ታማኝ ወደ ሃገሩ የተመለ ሰበት ምክንያት አንደኛው የናፈቀውን ምድርና ህዝብ ለማየት ሲሆን ሁለተኛው ደግሞ የግንቦት 7 ቶች መንገድ ጠራጊ ለመሆን ነበር።

    መጥምቁ ዮሃንስ ለኢየሱስ መንገድ ሲጠርግለት እኔ በውሃ አጠመቅሁዋችሁ ነገር ግን ከእኔ የበለጠ በመንፈስ ቅዱስ የሚያጠምቃችሁ ይመጣልና ተዘጋጁለት ብሎ እንዳለው፣ ታማኝም ከግንቦት 7 ቶች ወደ ኢትዮጵያ ጉዞ አስቀድሞ በመሄድ አማራውን በባዶ የአንድነትና የኢትዮጵያዊነት ቅፈላ ብሄር ተኝነቱን አስጥሎ ለአጭበርባሪው የአማራ ጠላት ግንቦት 7 ሆ ብሎ እንዲገብር የማድረግ ተልእኮ ነበር ያነገበው።

    ወንድማችን ታማኝ ለአማራው ቀንደኛ ጠላት ለግንቦት 7 እቡይ ( እኩይ ) አላማ አስፋልት አነጣፊና የጦር አዝማች ሆኖ የገዛ ብሄሩን ሊሽጥ የተነሳሳበትን ምክንያት ምን ይሆን ብዬ ስጠይቅ አንዳንድ ምክንያቶች ወደ አእምሮዬ ይመጣሉ። ታማኝ የኢሳትና የግንቦት 7 አካል ነው። በደሞዝም እንደሚያስተዳድሩ ት እውቅ ነው። እዚህ ላይ በእርግጠኝነት ከኢሳት ደሞዝ እንደሚከፈለው መናገር ይቻላል። ኢሳት ደግሞ የግንቦት 7 ንብረት ነው። በነገራችን ላይ ኢሳት የህዝብ ነው የሚለውን የሞኞች ጨዋታ ማንም የሚጫወተው ሊኖር አይገባም። ታማኝ በብሄር መደራጀትን ሲቃወም የአማራው በብሄር መደራጀት ከነ ኦነግና ከ ቲ ፒ ኤል ኤፍ ወይም ከኦጋዴን ነፃ አውጭ ወይም ከሲዳማ ብሄር ንቅናቄ ጋር በአላማው አንድ እንዳልሆነ አጥቶት አይመስለኝም። ያንን ያልተረዳ ከሆነ የአእምሮ ዝግምተኛ ነው እላለሁ። አማራው በብሄር እንዳይደራጅ የሚጮሁት እነአንዳርጋቸው ፅጌና እነብርሃኑ ነጋም ጭምር የአማራው በብሄር መደራጀት ለኢትዮጵያ አንድነት አስፈላጊ እንደሆን አጥተውት አይደለም። እንዲያው በብሄሩ የተደራጀና የታጠቀ አማራ ከኦሮሞዎች ለሚመጣው የስልጣን ይገባናል ፉከራ ማቻቻያ (balance of power) ብቸኛውና አማራጭ የማይገኝለት ነገር እንደሆን ያውቁታል።

    ታዲያ ለምን ይሆን ለኢትዮጵያ አንድነት ቆመናል የሚሉት እነኝህ የፖሊቲካ ዱር አዳሪዎች አማራው በብሄሩ ተደራጅቶ የራሱ ድምፅ እንዳይኖረው የሚታገሉት ???? ስልጣን ! ስልጣን ! ስልጣን ! ። አማራው በብሄሩ ከተደራጀ ግንቦት 7 ከኦሮሞዎች ጋር ለስልጣን ለመፎካከር የሚያስችለው የድምፅ ወይም የአባል ቁጥር አይኖረውም። አማራውን ከአማራነቱ መነጠልና ከኢትዮጵያዊነት መረሆ ጋር አደንዝዞ ለብርሃ ኑ ነጋና ለአንዳርጋቸው ፅጌ የቤተ መንግስት ንግስና አብሳሪ እንዲሆን ማድረግ ነው የግንቦት 7 እቅዱና አላማው። ለዚህም ነበር ታማኝ በየነ በብሄር አትደራጁ የሚለውን መፈክሩን ይዞ ለግንቦቴዎችመንገድ ሊጠርግ ቀደም ብሎ ወደ አማራው ክልል የነጎደው። ኢትዮጵያ የሄደበትም ጊዜ በአጋጣሚ የሆነ አልመሰለኝም። ግንቦት 7 ቶች ወደ ሃገር ቤት ከመሄዳቸው በፊት ታማኝን የማስቀደሙ ፕላን የተመከረበትና የተዘከረበት ጉዳይ ነው ብዬ አምናለሁ። አማራው ክልልም ከደረሰ በሁዋላ በምን ጉዳዮች ላይ ትኩረት መስጠት እንዳለበት የተዶለተበት ጉዳይ ነው ብዬ አምናለሁ። የእንጀራው ጌቶች ናቸውና ትእዛዛቸውን ይዞ ነበር የሄደው ማለት እደፍራለሁ።

    የአማራውስ መጃጃል ለመሆኑ በጤናው ነው ?

    ታማኝን ለመቀበል የተደረገው ዝግጅት ለዶ / ር አቢይ ከተደረገው ድጋፍና ትእይንት ቢያንስ በጥቂት ነው። አይ ወገኔ !!

    ክልሌ አማራ ሞኝ ነሽ ተላላ

    የሞተልሽ ቀርቶ የገደለሽ በላ

    ለመሆኑ ምነው የአማራን ማንነት ክብር ብቻውን ታግሎ በዳያስፖራው መሃል ያለመለመውን ታላቁን ተክሌ የሻውን እንደ ታማኝ በአደባባይ አልዘከሩትም ??? ተክሌ የሻው በእኔ ግምት ከአፄዎቹ የማይተናነስ ተጋድሎ ያደረገ የአማራ የቁርጥ ቀን ልጅ ነው። ታሪክም ትልቅ ስፍራ እንደሚሰጠው እምናለሁ። የተክሌ 3 የሻው ሃገርቤት መግባትም በሚዲያውም በቅጡ አልተሸፈነም ። እነደመቀ መኮንን እንደተቀበሉት አውቃለሁ። ነገር ግን በእኔ ግምት ያ በቂ አልነበረም ለዚህ የአማራ ጀግና። እንግዲያውማ ለአማራው የሞተው ተክሌ አልነበር ? ተክሌ ታማኝ በየነ አባል በሆነበት በኢሳት ኢንተርቪው እየተጋበዘ እነ ፋሲል የኔ አለም ( ሌላው አማራና የአማራ ጠላት ) ሊያዋርዱት ሲሞክሩና ሲያብጠለጥሉት በተደጋጋሚ ተከታትያለሁ። በዳያስፖራ ያለው አማራ በአማራነቱ ተሽማቆ ብሄሩን ሲክድ በነበረበት ቅውጢ ጊዜ ጀግናው ተክሌ የሻው አማራ ነኝ፣ አማራን በሃስት አተወንጅሉ፣ ብሎ በእውቀትና በጥበብ ተነሳ። ተክሌን መጀመሪያ የተቃወመው አማራው ራሱ ነበር። ስንቱን አለፈው ተክሌ በአማራነቱ ?? ግንቦቴዎች ተክሌ የሻውን በጉባኤያቸውም ሆነ በህብረታቸው ላይጋብዙት ተማምለዋል ምክንያቱም ተክሌ የአማራውንና የኢትዮጵያን ሉአላዊነት የማይሸጥ ግትር አማራ በመሆኑ ብቻ ነው። ተክሌ የከፈለው መስዋእትነት ትልቅ መፀሃ ፍ ይወጣዋል። ታዲያ ይህን ታላቅ የአማራ ህልውና ታጋይና ፋና ወጊ ትቶ አማራውን ለሚያሻሽጠው ታማኝ ነበር የአማራው ምድር ያረገደው። ወዳጅና ጠላትን አለማወቅ ይሉሻል ይሄ ነው።

    አንባቢዬ ሆይ ይህንን ስጠቅስ በተክሌና በታማኝ መሃከል ጠብ ለመዝራት እንዳልሆነ በደንብ እንዲታወቅልኝ እፈልጋለሁ። ነገር ግን እውነቱ መነገር ስላለበት ነው። የአማራው ወጣት በሰከነ ልብ በዳያስፖራውም ሆነ በሃገር ውስጥ በቀውጢው ሰአት ጎኑ የቆሞቱን እውነተኛ ታጋዮች ማወቅ ግዴታው ነው። እንደ እውነቱ ለማናገር ሃገር ቤት ውስጥ ያለው የአማራ ህዝብ የግንቦት 7 ቶችና የታማኝንም የፖሊቲካ አቁዋም በደንብ ጠንቅቆ ያውቃል። አለመታደል ሆኖ አማራው ሁልጊዜ የመዘናጋትና ከሞኝነት የሚቆጠር የዋህነት ያጠቃዋል መሰል ለታማኝ በየነ ኮስታራ ፊትና ለዘብተኛ አቀባበል ማድረግ ሲገባው እልልታና እስክስታ ይዞ ነበር የተቀበለው። መቼም የባሰ አታም ጣ ነውና ይሀው የዋህ ህዝባችን ብርሃኑ ነጋንና አንዳርጋቸው ፅጌንም በፈረስና በርችት እንዳይቀበላቸው ያስፈራኛል። በሬስ ከአራጁ ይውል የለ ????!!!!! ።

    ቸር ይግጠመን

    ንቁ እንንቃ የደብረብርሃ

    Read more ›

    በኢንጂነር ስመኘው ላይ ፖሊስ ያቀረበው የምርመራ ውጤት አነጋጋሪ ሆኗል።

    ፖሊስ ኢንጂነሩ ራሳቸውን ገደሉ ያለው በሕዝብ ዘንድ ተቀባይነት አጥቷል። ፖሊስ ይህን ያህል ጊዜ ዘግይቶ እንዲሁም የምርመራውን ውጤት አስመልክቶ ሁለት ጊዜ መግለጫውን መሰረዙ ጥርጣሬን ከማሳደሩም በላይ ውጤቱ ሃሰተና ነው በሚለውው በርካቶች ይስማማሉ።

    ኢንጅነር ስመኘው በቀለ ራሳቸውን ማጥፋታቸውን የፖሊስ የምርመራ ውጤት እንደሚያሳይ የፌደራል ፖሊስ ኮሚሽን አስታወቀ

    የምርመራ ቡድኑ እንዳስታወቀው ሞተው የተገኙበት መኪና ውስጥ የተገኘው ሽጉጥም በእርሳቸው ስም ከ2000 ዓ.ም ጀምሮ ተመዝግቦ የሚገኝ ነው።

    በፎረንሲክ ምርመራ በተገኘው ውጤት መሰረትም የሽጉጡ ቀልሃና የተገኘው እርሳስም የዚሁ ሽጉጥ መሆኑን ፖሊስ እንዳረጋገጠ አስታውቋል።

    ኢንጅነር ስመኘው ከመሞታቸው ቀደም ብሎ ባሉት ቀንም ሆነ በዕለቱ ጠዋት ያደረጓቸው የስልክ ልውውጦችም ሆነ የፖስታ መልዕክቶች የስንብት ይዘት ያለቸው መሆኑንም በመግለጫው ተጠቁሟል።

     

    በመጨረሻም እንደተጠበቀው ኢንጂነሩ
    ራሱን አጠፍቷል ተብሏል
    *★★★*

    ~ "ትናንት ኢትዮጵያ ላይ ኢንጅነር ስመኘው የተባለ ሠው ለሀገሩ እየሠራ እያለ #በአደባባይ_ተገድሏል! በአደባባይ
    ሠው የሚገደልበት ሀገር እንደመምራት አሳፋሪ ነገር የለም" ጠሚዶኮ ዐቢይ አህመድ በአሜሪካ ሳሉ የሰጡት ምስክርነት።

    ~ የለም የለም ኢንጅነር ስመኘው ራሱን ነው ያጠፋው። ኮሚሽነር ዘይኑ ዛሬ በሰጡት ይፋዊ መግለጫ ላይ የተናገሩት።

    #ETHIOPIA | ~ Zemede ትላለች በሀገረ እንጊሊዝ የምትኖር መሰረት በየነ የተባለች እህቴ ኢንጅነር ስመኘው ፣ እራሱ ገደለ ካልን ፦

    1. በግራ በኩል ጆሮው ላይ ተተኩሶበት ሽጉጡ ለምን በቀኝ እጁ ላይ ተገኘ?

    2. እራሱን ያጠፋ ሰው ሽጉጥ እንደጨበጠ ለመሞትስ አቅም ይኖረዋልን? ከእጁ ላይ ይወድቅበታል እንጂ በማለት ትጠይቃለች።

    ራሱን በሽጉጥ ያጠፋ ሰው አይፈራገጥም ወይ? ደሙስ አካባቢውን አይበክልም ወይ፣ እንዴት ኮፍያውን እንዳደረገ፣ ፎቶ እንደሚነሳ ሰው ወንበር ላይ ተስተካክሎ ይቀመጣል? ጥያቄዎች ከዚህም ከዚያም ይቀጥላሉ። መንግሥት ግን አሰብና ምጽዋን እንድንጠቀምበት ተደራድሬላችኋለሁ። ሜቴክ ገንዘቡን በልቶታል። ግን አይጠየቁም፣ አይከሰሱም፣ እግዚአብሔር ይቅር ይበላቸው። ሁለተኛ ገንዘብ ያለበት ቦታ አናደርሳቸውም እያለ እያስቀየሰን ነው የሚሉም አሉ። ለማንኛውም ፦

    ~አንዳንድ ሰዎች ሁለት ጊዜ ይሞታሉ።
    .
    .
    .

    በመጀመሪያው በግፍ ይገደላሉ።
    .
    .
    .

    ሁለተኛው ሞት ደግሞ ከሞቱም በኋላ ለግፍ ግድያው ራሳቸው ኃላፊነቱን እንዲወስዱ ይደረጋሉ።
    .
    .
    .

    እናም በግፍ የሚገደሉ ታላላቅ ሰዎች፣ ብዙ ጊዜ ሁለቴ ነው የሚሞቱት።
    .
    .
    .

    ኢንጅነሩም ሁለት ጊዜ ተገደሉ ማለት ነው። [ አስተያየት ሰጪ ]።
    .
    .
    .
    77 ቢልየን የስኳር ብር አጣጥመው በሉ የሚባሉ ግለሰቦች ምንም ሳይሳቀቁ በሰላም ተንደላቅቀው በሚኖሩባት ኢትዮጵያ፤ ምስኪኑ የኢትዮጵያ ህዝብ ከልጆቹ ጉረሮ ቀንሶ ለግድቡ ያዋጣውን ብር ቀርጥፈው የበሉ ግለሰቦች ውስኪ እየተራጩ ዘና ፈታ ብለው በሚኖሩበት ሀገር፤ እንዴት አንድ ከገንዘብ ጋር ንክኪ ሳይኖረው በሙያው ብቻ ከብረትና ከአሸዋ፣ ከድንጋይና ከበረሃ ሙቀት ጋር ሲታገል የሚውልና የሚያድር ምስኪን ሰው ራሱን አጠፋ ይባላል ?

    ~ እናም እኔ ግን እላለሁ፤ ሁሉን አዋቂው፤ አድልዎ መድልዎ የማያቀው። ትክክለኛ ፍርድ የባህሪ ገንዘቡ የሆነው እውነተኛው ፈራጅ ልዑል እግዚአብሔር ትክክለኛውን ፍርድ ይስጥ።

    ሻሎም ! ሰላም !

    ዘመድኩን በቀለ ነኝ ።
    ጳጉሜ 2 /2010 ዓም
    ከራየን ወንዝ ዳር።

    Source: https://en-gb.facebook.com/ZemedkunBekeleB/

    Read more ›

    Lecturer of Human Rights, Curtin University

    Abiy Ahmed has made a raft of radical steps since taking over as Ethiopia’s prime minister in April 2018. He has redressed some of the wrongs committed by his own party, brokered peace with Eritrea and released political prisoners. Abiy has also invited opposition political groups back into the country and overseen the reunification of a splintered Orthodox church.

    Abiy’s approach is summed up by his philosophy of medemer, or inclusivity and unity. His reforms have led millions to believe that positive revolutionary change is on its way. But there’s one significant group he has yet to address: the rural majority.

    More than 80% of Ethiopians live in rural villages beyond the reach of mass media. So far, they have not been included in the ongoing national conversation. Yet, they contribute significantly to the economy by providing 85% of all employment and 95% of agriculture outputs.

    Past governments exacted revenue from rural people but ignored their voices in policy making. During Haile Sellasie’s rule, rural people had to pay a share of their produce to their chiefs in order to keep their land. Mengistu Haile Mariam’s marxist regime introduced land reform based on its communist ideology but required rural people to fund and fight its wars.

    The current government came to power with the promise of ensuring food security but it politicised ethnic identity and is currently focusing on rapid economic growth through the commercialisation of agriculture.

    Consistently, Ethiopian governments created their own policies without listening to rural people first. But there can never truly be any hope for the country’s future if the forgotten majority continue to be ignored.

    The reality for rural people

    Since the 2000s, Ethiopia has been praised for fast economic growth. The government celebrates small holding farmers as the drivers of its success. But, so far, economic growth has not translated into a better life for the rural poor.

    In 2015, some 18 million (20% of the total population) were affected by drought, the worst in 50 years. This year alone, 7.4 million, mostly children and women, are in need of help.

    In addition to natural disasters, rural people are victims of an ill-conceived land policy. Land is controlled by the government. Farmers don’t own their land. They’re simply granted the right to use it. Land scarcity is a major problem. More than 60% of rural households survive on less than one hectare of land. A lack of access has led to young people being uprooted from rural areas.

    Yet, the government leases large tracts of land to private investors to spur economic growth. From late 1990s to 2008, almost 3.5 million hectares of land was rented to investors at very low prices for a period of up to 99 years. The government advertises that 11.5 million hectares of land is currently prepared for private investment. Investors mainly focus on producing flowers, biofuel, and other export products. These in turn cause water shortages and environmental problems.

    In a country of 103 million, where the survival of 80% of the people depend on subsistence agriculture, the priority given to private investors raises significant concerns.

    Urban Ethiopians view foreign investors as a sign of progress. They see this land-grabbing as a sign of development. Yet the commercialisation of agriculture is being used to concentrate wealth in the hands of a small ruling class. It has increased food prices for the poor.

    In Gambella, 70,000 people have been moved to new areas. Many more are believed to have been moved off their ancestral lands to make way for the country’s vision of becoming the world’s leading sugar producer.

    Abiy has yet to address any of these issues. So far, he has shown no signs that he intends to change the government’s land policy.

    Colonial mindset

    One of the major hurdles facing the forgotten rural majority is the colonial mindset of many urbanites and people in power. The exclusion of rural people from the affairs of the state is not new. But it has intensified since 1974.

    Traditionally, rural Ethiopians had institutions that influenced the power of their leaders. Leaders needed to fulfil and be accountable to tradition. They were respected more than feared.

    But since the beginning of 20th Century, Ethiopian leaders sought to gain global legitimacy by bringing western institutions and knowledge to the country, excluding traditional knowledge and Ethiopian languages from higher education. Students learnt western history, culture and philosophy in English, and started to internalise the western gaze that saw Ethiopian traditional knowledge and institutions as primitive.

    This colonial mindset, that has internalised western knowledge as progressive and Ethiopian knowledge as backward, is one of the major factors excluding rural people from reform and political debate. Rural people are seen as antithetical to progress, or simply ignorant of how things can be done better. For example, ten years ago the World Bank blamed Ethiopia’s “backward farming system” for acute food shortages.

    Across the country, rural people understand land not as a natural resource that can be converted into cash, but as a source of life, spirituality, culture, and identity. Any cursory study of land-grabbing in Ethiopia shows that government policy has resulted in ongoing violence against the livelihood and culture of rural people. Rural people still feed the majority of the population; protecting them protects the rest.

    Everything Ethiopians are proud of today, from their ancient culture to their independence from colonialism, came from the culture of rural life. It is this rich cultural knowledge that should be drawn upon, rather than continually looking out to the west.

    Despite all of Abiy’s inspirational reforms, there can be no true progress for Ethiopia without listening to the rural majority

    Read more ›

    ኢሕአዴግ ከአብዮታዊ ዴሞክራሲ ወዴት?

    ‹‹ኢሕአዴግ በአብዮታዊ ዴሞክራሲ ፕሮግራም የሚመራና በፕሮግራሙ ላይ ለሰፈሩት ዓላማዎች የሚታገል ድርጅት ነው፡፡ ያነገባቸው ዓላማዎች ዴሞክራሲያዊና አብዮታዊ በመሆናቸው በተግባር ላይ ከዋሉ ኅብረተሰባችንን ከሚገኝበት ድህነትና ኋላ ቀርነት አላቀው ለፍትሕ፣ ለዴሞክራሲና ለብልፅግና ያበቁታል፡፡›› ከላይ የተገለጸው ከኢሕአዴግ መተዳደሪያ ደንብ መግቢያ አንቀጽ ላይ የተወሰደ ነው፡፡

    ኢሕአዴግ አብዮታዊ ዴሞክራሲን በርዕዮተ ዓለምነት የተቀበለበት ምክንያት በማኅበራዊ በፖለቲካዊና በኢኮኖሚያዊ ጉዳዮች ሥር ነቀል ለውጥ በማምጣት ዕድገትን በፍጥነት ለማረጋገጥ በመተለም መሆኑን፣ አቶ በረከት ስሞኦን በቅርቡ ባሳተሙት ‹‹ትንሳዔ ዘ ኢትዮጵያ›› መጽሐፋቸው ላይ ይገልጻሉ፡፡

    የብሔር ብሔረሰቦች የቋንቋ፣ የባህልና የታሪክ እኩልነት፣ እንዲሁም ራሳቸውን በራሳቸው የማስተዳደር መብትና ጥቅም በተሟላ ደረጃ ለማስከበርና ውጤቱንም ለማስገኘት የሚቻለው፣ አሮጌውን ሥርዓት ከእነ አፋኝ ተቋማቱ በመጠራረግ ወይም ሥርዓቱ ፈጽሞ እንዳያንሰራራ አድርጎ ማስወገድ ሲቻል መሆኑን ያስረዳሉ፡፡

    በኢትዮጵያ አብዮታዊ ዴሞክራሲን አስፈላጊ ያደረገውም አገሪቱ በአምባገነናዊ አገዛዝ ሥር ዴሞክራሲን ተነፍጋ በመቆየቷ መሆኑን ያትታሉ፡፡

    በኢትዮጵያ ላለፉት 27 ዓመታት የታየው ፈጣን ኢኮኖሚ ዕድገት የአብዮታዊ ዴሞክራሲ ውጤት መሆኑን በስፋት ይናገራሉ፡፡ በመጋቢት ወር 2010 ዓ.ም. በኢሕአዴግ ውስጥ የነበረውን የሥልጣን ትግል የኦሮሞ ሕዝብን ከጀርባ በማድረግ አሸንፈው ሥልጣን የተቆጣጠሩት የኢሕአዴግ ሊቀመንበርና የአገሪቱ ጠቅላይ ሚኒስትር ዓብይ አህመድ (ዶ/ር)፣ የአብዮታዊ ዴሞክራሲ ርዕዮተ ዓለም ይዘው አገር ለመምራት ፍላጎት ያላቸው አይመስልም፡፡ ወደ ሥልጣን በመጡ በመጀመርያዎቹ 100 ቀናት ውስጥ ያሳለፏቸው ውሳኔዎች የዚህ መገለጫ ምልክቶች ተደርገው ሊቆጠሩ ይችላሉ፡፡

    በዋናነትም ግዙፉ የኢኮኖሚ አቅም የሆኑ በርካታ የመንግሥት ድርጅቶችን በከፊልና ሙሉ በሙሉ ለግል ባሀብቶች ለማዘዋወር፣ እንዲሁም ተፅዕኖ ፈጣሪ የሆኑ ተቃዋሚ ፓርቲዎች ከስደት ወደ አገር ቤት ተመልሰው በሰላማዊ መንገድ የፖለቲካ ፉክክር ውስጥ እንዲሳተፉ ያሳለፏቸው ውሳኔዎችና በተግባርም መታየት መጀመራቸው ሊጠቀሱ የሚችሉ ማሳያዎች ናቸው፡፡

    ኢሕአዴግ ለፈጠረው ግንባር ዘልቆ እንዲቆይና ውጤታማ ተግባር እንዲፈጽም ያደረገው ዋናው መሣሪያ አብዮታዊ ዴሞክራሲ፣ የፖለቲካ ፕሮግራሙ እንደሆነ  አንድርያስ እሸቴ (ፕሮፌሰር) ይናገራሉ፡፡ ከጥቂት ሳምንታት በፊት የአዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲና ፎረም ኦፍ ፌዴሬሽንስ፣ ‹‹የኢትዮጵያ ፌዴራሊዝም አዲስ ፈተናዎች›› በሚል ርዕስ በጋራ ባዘጋጁት የውይይት መድረክ ላይ ባቀረቡት ጽሑፍ፣ ኢሕአዴግ ዋናው መሣሪያውን (አብዮታዊ ዴሞክራሲን) ትቶ ወደ ሌላ የፖለቲካ ፕሮግራም በመሸጋገር ላይ የሚገኝ እንደሚመስላቸው ተናግረዋል፡፡ ‹‹ቁልጭ ብሎና ጉልህ ሆኖ ባይወጣም ምልክቶች ይታያሉ፤›› ብለዋል፡፡

    በአዲስ አበባ በሚገኝ አንድ ዓለም አቀፍ ተቋም ውስጥ የፖለቲካ ጉዳዮች አማካሪ በመሆናቸው ስማቸው እንዳይገለጽ የጠየቁ አንድ የፖለቲካ ተንታኝም፣ ኢሕአዴግ አብዮታዊ ዴሞክራሲን በመተው ወደ አዲስ የፖለቲካ ፕሮግራም በመሸጋገር ሒደት ላይ ስለመሆኑ ከበቂ በላይ ምልክቶች በመታየት ላይ መሆናቸውን ያስረዳሉ፡፡

    ኢሕአዴግ አብዮታዊ ዴሞክራሲን ሲተገብር ለዜጎች መብት ቅድሚያ ከመስጠት ይልቅ፣ የአገሪቱን ደኅንነትና ሰላም እንደሚያስቀድም፣ የመንግሥትንና የፓርቲያቸውን መሠረታዊ ምሰሶዎች የሚጠይቁ የፖለቲካ ፓርቲዎችን፣ የሲቪክ ማኅበራትን እንዲሁም ተፅዕኖ ፈጣሪ ግለሰቦችን ሕግ በማውጣት እንዲገለሉ፣ አልያም ከአገር እንዲወጡ፣ እነዚህን የማይቀበሉትን ደግሞ እስር ቤት በመወርወር ከሁለት አሠርት ዓመታት በላይ መጓዙን ያስረዳሉ፡፡

    አሁን ግን ጽንፍ የወጣ የፖለቲካ አስተሳሰብ ያላቸውም ሆነ ነፍጥ አንግበው ሲታገሉ የነበሩትን ወደ አገር እንዲገቡ በማድረግ ላይ በመሆኑ፣ አብዮታዊ ዴሞክራሲን ትቶ ወደ ሌላ የፖለቲካ ሽግግር ላይ ስለመሆኑ ማሳያ መሆኑን ጠቁመዋል፡፡

    የልማታዊ መንግሥት ማስፈጸሚያ የነበሩ ተቋማትን ለግሉ ዘርፍ ለማስተላለፍ መወሰኑ፣ እንዲሁም በጠቅላይ ሚኒስትሩ ዙሪያ በአማካሪነት የተሰበሰቡ ወይም በእሳቸው ይሁንታ ሹመት እያገኙ ያሉ ባለሥልጣናት ባህሪና የሥራ ልምድ፣ ከአብዮታዊ ዴሞክራሲ ጎራ የሚመደብ አለመሆኑ ሌላኛው ማሳያ መሆኑን ይገልጻሉ፡፡

    ‹‹ሌላው ኢሕአዴግ አብዮታዊ ዴሞክራሲን በመላ አገሪቱ ለመተግበር እንደ ማስፈጸሚያ የተጠቀመው ዴሞክራሲያዊ ማዕከላዊነትን ነው፡፡ ይህም የልማታዊ መንግሥት ፕሮግራሞችን ከመተግበር ባለፈ፣ ከብሔር ተኮር ፌዴራሊዝም ፀንቶ እንዲቆይ በመሣሪያነት አገልግሏል፤›› ያሉት የፖለቲካ ተንታኙ፣ ‹‹አሁን ግን ዴሞክራሲያዊ ማዕከላዊነት በመናድ ላይ መሆኑ በግልጽ ታይቷል፤›› ሲሉ የፕሮግራም ሽግግር ወይም ለውጥ ስለመኖሩ ያስረግጣሉ፡፡

    ከላይ የተገለጹት ምሁራን ኢሕአዴግ የሽግግር ለውጥ እያደረገ ስለመሆኑ በማሳያነት ከተጠቀሙባቸው ምልክቶች በተጨማሪ፣ የግንባሩ አባል የሆነው የብሔረ አማራ ዴሞክራሲያዊ ንቅናቄ (ብአዴን) ማዕከላዊ ኮሚቴ የሁለት ቀናት ስብሰባ ካደረገ በኋላ፣ ነሐሴ 19 ቀን 2010 ዓ.ም. ለሕዝብ ይፋ ያደረገው መግለጫ የኢሕአዴግ የፖለቲካ ፕሮግራም ያበቃለት ስለመሆኑ በሁለት መንገዶች የሚጠቁም ነው፡፡ አንድም በግልጽ ብአዴን የፖለቲካ ፕሮግራሙን ለመለወጥ ውሳኔ ማሳለፉ ሲሆን፣ ሁለተኛው ደግሞ ከግንባሩ ውጪ በተናጠል የተላለፈ ውሳኔ በመሆኑ ነው፡፡

    ‹‹የአማራን ሕዝብ ታሪክ፣ ትግል፣ ባህልና ሥነ ልቦና በአግባቡ የተገነዘበና የተረዳ፣ እንዲሁም አሁን ከተፈጠረው አዳጊ የአገራዊና ክልላዊ ሁኔታ ጋር አብሮ የሚራመድ የፖለቲካ ፕሮግራምና መተዳደሪያ ደንብ በማስፈለጉ፣ የሕዝቡንና የአባላቱን ፍላጎት መሠረት በማድረግ ግልጽ በሆነ ተሳትፎ እንዲሻሻል ያደርጋል፤›› በማለት ማዕከላዊ ኮሚቴው መወሰኑን ይፋ አድርጓል፡፡

    የኢሕአዴግ መተዳደሪያ ደንብ በመግቢያው ላይ እንዳሰፈረው፣  የኢሕአዴግ አባል ድርጅት መሆን የሚቻለው የአብዮታዊ ዴሞክራሲ ዓላማን በግልጽ በፕሮግራማቸው ላይ የቀረፁ ድርጅቶችን ብቻ መሆኑን፣ ነገር ግን ይኼንን ፕሮግራም መቀበል ብቻ ሳይሆን በተግባር ለፕሮግራሙ ተፈጻሚነት የሚታገሉ፣ አባላቱም ይኼንኑ የሚያሟሉ መሆን እንዳለባቸው በመሥፈርትነት ያስቀምጣል፡፡

    ከዚህ በመነሳት ብአዴን ሰሞኑን ባወጣው መግለጫ የሚመራበትን አብዮታዊ ዴሞክራሲ ፕሮግራም ለመቀየር መወሰኑን መግለጹ፣ ሌላው ግልጽና ተጨባጭ ማሳያ ነው፡፡

    ይሁን እንጂ ቅዳሜ ነሐሴ 19 ቀን 2010 ዓ.ም. ወደ ሥልጣን ከመጡ ለመጀመርያ ጊዜ ጋዜጣዊ መግለጫ የሰጡት ጠቅላይ ሚኒስትር ዓብይ (ዶ/ር)፣ ኢሕአዴግ የፕሮግራም ለውጥ የማድረግ ሒደት ውስጥ እንደሆነ ተጠይቀው ምንም የተለወጠ ነገር አለመኖሩን በተድበሰበሰ መንገድ ገልጸዋል፡፡

    ከአብዮታዊ ዴሞክራሲ ወዴት?

    ጠቅላይ ሚኒስትር ዓብይ (ዶ/ር) ኢሕአዴግ የፖለቲካ ርዕዮተ ዓለሙን የመለወጥ ፍላጎት እንዳለው ለቀረበላቸው ጥያቄ የሰጡት ምላሽ የተድበሰበስ የሚያደርገው፣ ምላሻቸው እስካሁን የተቀየረ ነገር ስላለመኖሩ ወይም አሁን ያለው ሁኔታ ላይ ብቻ የተወሰነ በመሆኑ ነው፡፡

    ለዚሁ ጥያቄ የሰጡት ዝርዝር ምላሽ የተጤነ እንደሆነ ግን የፕሮግራም (ርዕዮት) ለውጥ በመጪዎቹ ጊዜያት፣ ወይም ከኢሕአዴግ ጠቅላላ ጉባዔ በኋላ ሊታይ የሚችል እንደሆነ ያመላክታል፡፡

    ‹‹ኢሕአዴግ በጥልቅ መታደስ አለብኝ ብሎ ወስኗል፡፡ በጥልቅ መታደስ ማለት አርጅቻለሁ፣ ሻግቻለሁ ማለት ነው፤›› ያሉት ጠቅላይ ሚኒስትሩ፣ ‹‹መለወጥ ያስፈልገናል፡፡ እስካሁን ግን አይዲኦሎጂን በሚመለከት የተነሳ ነገር የለም፤›› ሲሉ ምላሽ ሰጥተዋል፡፡

    ኢሕአዴግ ቅድሚያ የሚሰጠው ሰላምና ልማትን ማረጋገጥ እንደሆነ፣ ይኼንን የሚጠቅም ሐሳብ እስከመጣ ድረስ እየተቀበሉ መሄድ ያስፈልጋልም ብለዋል፡፡

    ‹‹እኛ ቆመን ማኅበረሰቡ ከቀደመን ልንመራው አንችልም፡፡ ቢያንስ አንድ ርቀት እየቀደምን ማየት አለብን፡፡ አዳዲስ ሐሳቦችን እየጨመርን መሄድ አለብን፤›› ሲሉ ተናግረዋል፡፡

    ያልተመለሰው ጥያቄ ግን ኢሕአዴግ መለወጥ የሚፈልገው ወዴት አቅጣጫ ነው የሚለው ነው፡፡  

    አንድርያስ (ፕሮፌሰር) ባቀረቡት ጽሑፍ፣ በኢሕአዴግ ውስጥ እየታዩ ያሉ ለውጦች ግንባሩ ወደ ሊበራላዊ ዴሞክራሲ የመሸጋገር አዝማሚያ የሚታዩበት መሆኑን ይጠቅሳሉ፡፡

    ‹‹ይህ ኒዮ ሊብራሊዝም ከሚባለው አስተያየት የተለየ ነው፡፡ ኒዮ ሊብራሊዝም በአስተዳደር የመንግሥትን ሚና የሚያንኳስስ፣ የነፃ ገበያውንና ዋና ተጠቃሚዎቹን ለከፍተኛ ቦታ የሚዳርግና አብዮታዊም ሆነ ሊበራላዊ ዴሞክራሲን የሚቃረን ነው፤›› ሲሉ ልዩነቱን ይገልጻሉ፡፡

    ሽግግሩ ወደ ሊበራል ዴሞክራሲ ከሆነ በሽግግሩ መሳካት የኢንዱስትሪያዊ ኢኮኖሚ መስፋፋት፣ በዚያውም የመካከለኛ ገቢና የኢንዱስትሪ ሠራተኞች መደብ ማደግና መደራጀት መለኪያዎች እንደሚሆኑ ያስረዳሉ፡፡

    ስማቸውን መግለጽ ያልፈለጉት የፖለቲካ ተንታኝም፣ እየታዩ ያሉ ምልክቶች የሊበራል ዴሞክራሲ መሆናቸውን በመግለጽ ከፕሮፌሰር አንድርያስ ጋር ይስማማሉ፡፡

    ‹‹ለአብዮታዊ ዴሞክራሲ ማስፈጸሚያ ጥቅም ላይ ሲውሉ የነበሩ ሥልቶችን በመተው፣ የሊበራል ዴሞክራሲ መገለጫ የሆነ ለምሳሌ ሚዲያዎችን ክፍት ማድረግ፣ የአውራ ፓርቲነት ዝንባሌን ከማስጠበቅ ይልቅ የፖለቲካ ውድድርን ለሁሉም ክፍት ማድረግና የመሳሰሉት መገለጫዎች ናቸው፤›› ብለዋል፡፡

    ወደ ግል ይዞታ እንዲዘዋወሩ ውሳኔ የተላለፋባቸው ቁልፍ ተቋማት ላይ መንግሥት የበላይ ድርሻ ለመያዝ መፈለጉ ኢኮኖሚውን ለሁሉም ክፍት (ሊበራላይዝ) የማድረግ ፍላጎት የሌለው፣ ይህም የልማታዊ መንግሥት ሚናን የመተው ፍላጎት እንደሌለው የሚያሳይ በመሆኑ፣ ወደ ኒዮ ሊበራሊዝም የመሄድ ፍላጎት አለመኖሩን እንደሚጠቁም እኚሁ ተንታኝ ተናግረዋል፡፡

    ብአዴን ሰሞኑን ባካሄደው የማዕከላዊ ኮሚቴ ስብሰባ ድርጅቱ የሚመራበትን አብዮታዊ ዴሞክራሲ ፕሮግራም በመለወጥ ከጊዜውና ከሕዝቦች ፍላጎት ጋር ወደ ሚስማማ ፕሮግራም ለመሸጋገር ይወስን እንጂ፣ ወዴት አቅጣጫ መሄድ እንዳለበት አለመወሰኑን የድርጅቱ ማዕከላዊ ኮሚቴ ጽሕፈት ቤት ምክትል ኃላፊ አቶ ምግባሩ ከበደ ለሪፖርተር ተናግረዋል፡፡

    ‹‹ድርጅቱ በሚመራበት የአብዮታዊ ዴሞክራሲ ፕሮግራም ላይ ጥያቄዎች ከውስጥም ከውጭም ምሁራንን ጨምሮ እየተነሱ ነው፡፡ ይህ ፕሮግራም በአገር አቀፍ ደረጃ ካለው ነባራዊ የፖለቲካ ሁኔታ አንፃር ረዥም ርቀት ለማስኬድ ፍቱን ምርጫ ባለመሆኑ፣ አዲስ መስመር መከተል እንደሚገባ ተወስኗል፤›› ብለዋል፡፡

    በዚህ ውይይት ላይ አብዮታዊ ዴሞክራሲን ይዞ መቀጠል ይቻላል የሚሉ ሐሳቦች የተንፀባረቁ ቢሆንም፣ በአመዛኙ ግን በአዲስ ፕሮግራም መመራት እንደሚገባ ይኼንን አዲስ ፕሮግራም የመወሰን ኃላፊነት ግን በመጪው መስከረም 2011 ዓ.ም. የሚካሄደው የድርጅቱ ጠቅላላ ጉባዔ እንደሚሆን አቶ ምግባሩ ተናግረዋል፡፡

    ይሁን እንጂ የተለያዩ አማራጭ የፖለቲካ ፕሮግራሞች በማዕከላዊ ኮሚቴው ውይይት ወቅት መቅረባቸውን ጠቁመዋል፡፡

    ከእነዚህ ውስጥ አንዱ የሊብራል ዴሞክራሲ ቢሆንም፣ ሶሻል ዴሞክራሲ እንዲሁም ልማታዊ ዴሞክራሲ በአማራጭነት ውይይት የተደረገባቸው መሆኑን ጠቁመዋል፡፡

    ብአዴን ፕሮግራሙን ለመለወጥ እንቅስቃሴ ማድረጉ ከኢሕአዴግ ማፈንገጡን እንደማያመላክት የሚከራከሩት አቶ ምግባሩ፣ የኢሕአዴግ የፖለቲካ ፕሮግራም ከኢሕአዴግ ብቻ መንጭቶ ወደ ሌሎቹ የሚንቆረቆር አለመሆኑን ተናግረዋል፡፡

    የብአዴን ፍላጎትም አዲስ የፖለቲካ ፕሮግራም ይዞ ለብቻው ተግባራዊ ለማድረግ ሳይሆን፣ ኅብረ ብሔራዊነትን ይዞ እንዲተገበር ፍላጎት ያለው መሆኑን አስረድተዋል፡፡

    ብአዴን ፕሮግራሙን ለመለወጥ ፍላጎት ቢያሳይም አቅጣጫው አልታወቀም፡፡ የለውጥ ምልክቶቹ ኢሕአዴግን ወዴት አቅጣጫ እንደሚወስዱት ግልጽ አይደለም፡፡ ሪፖርተር ያነጋገራቸው የፖለቲካ ተንታኞች ግን አዝማሚያው ወደ ሊብራል ዴሞክራሲ አቅጣጫ መሆኑን ይናገራሉ፡፡

    ይህ ቢሆንም ሊብራል ዴሞክራሲን ተግባራዊ ለማድረግ በአገሪቱ ያሉ ፖለቲካዊ ባህሪያት አስተሳሰቡን ለመሸከም ብቁ አለመሆናቸውን በመጠቆም፣ ጥንቃቄ መደረግ እንዳለበት ያሳስባሉ፡፡

    በትጥቅ ትግል የሚንቀሳቀሱና በፖለቲካ አስተሳሰብ ጽንፍ የነበሩ ፓርቲዎች በቀጣይ በሚደረገው ምርጫ ማሸነፍ ባይችሉ ሊብራል ዴሞክራሲን አዲስ ፕሮግራሙ ያደረገ መንግሥት እንዴት ያስተናግደዋል ሲሉ በመጠየቅ፣ ሽግግሩ ጥንቃቄና ተቋማዊ መሠረትን አስቀድሞ ማከናወን እንዳለበት ያሳስባል፡፡

    አንድርያስ (ፕሮፌሰር) በሊብራል ዴሞክራሲ ሥርዓት ውስጥ የብሔር ፌዴራሊዝምና በዚህ መንገድ የተደራጁ ክልሎች የአስተዳደርና የኢኮኖሚ ነፃነት መብቶች እንዴት ይስተናገዳሉ የሚል ጥያቄ ያነሳሉ፡፡ ይህ ለሊብራል ዴሞክራሲ እንግዳ በመሆኑ ጥንቃቄ ያስፈልጋል ይላሉ፡፡

    Read more ›

    የአቶ በረከት ሴራ ብአዴንን ከማፍረስ እስከ ዶ/ር አብይ የጠ/ሚኒስትር ምርጫ (አያሌው መንበር)

    ወቅቱ ታህሳስ ወር ላይ ገደማ ነው።ኢህአዴግ ተሀድሶውን ገምግሞ አቅጣጫ አስቀመጠ።አሁን ሀገርም ድርጅቱም ቀውስ ውስጥ ናቸው።በ17 ቀን ግምገማው ይህንን ቀውስ ለማለፍ 4ቱም ብሄራዊ ድርጅቶች ግምገማ ይቀመጡ ብሎ ወሰነ።ህወሃት 35 ቀናትን አሴረ፣ መከረ ዘከረ።

    ብአዴንም እንዲሁ።.

    የበረከት ሴራ 1፦አሁን ያለውን የብአዴን አመራር አብዛኛውን ባለፈው ጥር ወር ላይ መበተን

    በዋናነት ብአዴንን በማሽከርከር የሚታወቁት እነ አዲሱ ለገሰ፣ በረከት ስምኦን፣ ታደሰ ካሳ፣ ከበደ ጫኔን ጨምሮ 11 የብአዴን አመራሮች አንድ ምክክር አደረጉ።ኢህአዴግ ምክር ቤት ላይ ለህወሀት እና ለዚህ ድርጅት አዳሪ የብአዴን አመራሮች ላይ ከፍተኛ ፈተና የሆኑትን ዶ/ር አምባቸው መኮነን፣ ገዱ አንዳርጋቸው፣ ደመቀ መኮነን፣ ተስፋየ ጌታቸው እና መሰል ወደ አማራ ህዝብ አዘንብለዋል የተባሉ አመራሮችን በሌላ መተካት የሚል።እነደመቀን በእነ ጌታቸው አምባየ የድርጅት ሊ/መንበር የማድረግ በኋላም ጠ/ሚኒስትርነቱን በኦህዴድ በማስያዝ ጌታየን ምክትል ለማድረግ አቅደው ከአዲስ አበባ ባህር ዳር በረሩ።

    የዚህ እቅድ ፊታውራሪ አቶ በረከት ስምኦን ነበር።በዚህ ጊዜ ለመነሻነት ያቀረቡት ሀሳብ “በክልሉ የብሄር ግጭት እየተፈጠረ የሌላ ብሄር በሰላም የመኖር መብቱ ተነፍጓል፤ ይህንን ችግር ይህ አመራር ማስቆምና ክልሉን ማረጋጋት አይችልም” የሚል ነበር።ላይ ላይ ቅቡ ክልሉ አልተረጋጋም ነበርና እውነት ይመስላል።ውስጡ ግን መርዝ ያዘለ ነበር።በዚህ ጊዜ ታድያ ይህንን ተልዕኮ ከአዲስ አበባ ይዞ ባህር ዳር የከተመው ቡድን ያልጠበቀው ነገር ገጠመው።አቶ ደመቀ መኮነን ለአቶ በረከትና የተንኮል ልዑኩ እንዲህ አላቸው

    <<እናንተ እኮ ድሮም ለአማራ ህዝብ የሚታገል አትፈልጉም>>አላቸው።ይህንን ጊዜ ታድያ የለውጥ ቡድን የሚባለው የብአዴን አመራር ይህንን ንግግር ሲሰማ እየተነሳ እነበረከትን ጠዘጠዛቸው።

    በመጨረሻም የእነ በረከት የብአዴንን ስራ አስፈፃሚን የመበተን እና በአዲስ የማደራጀት ሃሳብ ከሸፈ።ይህ ሲከሽፍ ታድያ 11ዱ የብአዴን አመራሮች እነበረከትን ደግፈው በልዩነት ወጡ።ከዚህ ጊዜ ጀምሮ ብአዴን ውስጥ የጎራ መከፋፈሉ በግልፅ ታየ።እንግዲህ ብአዴን ከመከረባቸው አጀንዳዎች አንዱ ይህ ሲሆን ሌሎች የአማራ ህዝብ ጉዳዮችም ተነስተው ነበር።

    2.የበረከት ሴራ 2 በኢህአዴግ (ኦህዴድ) መንደር

    በረከት እነ ብአዴን ላይ ማሸነፍ አልቻለም።ከዚህ በኋላ ወደአዲስ አበባ ተመለሰና ከአባዱላ ጋር መከረ።አባዱላን የሀገሪቱ ጠ/ሚኒስትር የማድረግና የህወሃት ታዛዥ ለማድረግ ሌላ እቅድ ተያዘ።ምናሴም ፍንክንክ አለ።ይህንን ጊዜ ኦህዴድ የማዕከላዊ ኮሚቴውን ስብሰባ ባደረገ ማግስት ነበር መረጃው ለማ ጋር የደረሰው።በነገራችን ላይ ለለማ የነገረው ራሱ አባዱላ ነው ይባላል።ኦህዴድ በአስቸኳይ በሁለተኛው ቀን የማዕከላዊ ስብሰባ ጠራና ዶ/ር አብይን የድርጅቱ ሊ/መንበር አድርጎ መረጠ።ይህም ማለት የለውጥ ሀይሉ ቡድን እና ለህወሃት አይታዘዝም የሚባለውን መሪ አደረገ ማለት ነው።የበረከት ሁለተኛ ሴራ እዚህ ላይ ከሸፈ።..

    3.የበረከት 3ኛ ሴራ በደኢህአዴን ውስጥ እና ከደኢህዴን ሾልኮ ብአዴን ውስጥ የደረሰው መረጃ

    በረከት አሁንም አላረፈም።እጁረጅም ነውና ወደ ደኢህዴን ተሻገረ።ሀይለማሪያም ደበብ ሂዶ ሪዛይን እንዲያደርግና ሽፈራውን እንዲያስመርጥ ታቀደ።እነ ሲራጅ ፈጌሳም ተነገራቸው።የዚህ እቅድ ደግሞ አካሄዱ ብአዴንን የማፍረስ እቅድ ስለከሸፈ፣ አባዱላን ጠ/ሚ/ር ማድረግም ስለከሸፈ ሽፈራውን ጠ/ሚ/ር አድርጎ ሹሞ እንደፈለጉ ማዘዝ ነው።ደኢህዴን የስልጣን ጊዜየን አልጨረስኩም የሚል ሀሳብ እንዲያነሳም ታቀደ።በወቅቱ ታድያ አንድ ተጨማሩ መረጃ ወጣ።ብአዴንም ደመቀና ገዱን ይቀይራል ብለው እዛው አውሩና ከብአዴን ጋር ጥሩ ግንኙነት የነበራቸው የደኢህዴን አመራሮች ደመቀ ጋር ደውለው ይጠይቃሉ።ይህንን ጊዜ ታድያ እነ ደመቀም የበረከትን እና የህወሃትን አካሄድ ለማክሸፍ ሌላ ስልት ነደፉ።…

    4.የበረከት ሴራ በጠ/ሚኒስትር ምርጫ ወቅት

    ይህ ነጥብ ከሶስቱም ሴራዎች ጋር ትስስር አለው።ነገር ግን ነጥየ ያወጣውት በረከት የጠቅላይ ሚኒስትር ምርጫ ጥቆማውን ጉዳይ ሰው የማያውቅ መስሎት ህዝብ ላይ የፈጠረው ውዥንብርና ዶ/ር አብይና ደመቀን ለማለያየት (አይችልም እንጅ) የሄደበት ርቀት ስላስገረመኝ ሰፋ ለማድረግ ፈልጌ ነው።…በረከት የdismanteling (ነጥሎ የማዳከም) ፖለቲካ ፈላስፋ ነው።

    የበረከት ተንኮል የጠ/ሚ/ር ምርጫ ጅምሩ ከአባዱላ ከዚያም ሽፈራው ሽጉጤ ጋር ይደርሳል።በረከት በሴራ እጅግ የተካነ ነው።ያው የመለስ ፎቶ ኮፒ ነው።የአባዱላ ጠ/ሚርነት ሲከሽፍበት በረከት ከደኢህዴና ህወሃት ጋር መነጋገርን መረጠ።በሂደትም የብአዴን Old guards እና ሁለቱ ድርጅቶች ለሽፈራው ድምፅ እንዲሰጡ፣ በበረከት እቅድ ጌታቸው አምባየን ምረጥ ተብሎ እምቢ ያለው ብአዴንም ደመቀን ለእጩነት ያቀርባል፣ ኦህዴድም አብይን ያቀርባል፣ ደኢህዴን ሽፈራውን ያቀርባል ከዚያም ህወሃት እና ደኢህዴን 90 ድምፅ ለሽፈራው ሲሰጡ፣ ብአዴን ለደመቀ ቢያንስ 35 ድምፅ ቢሰጥ፣ ኦህዴድ ለአብይ 45 ድምፅ ይሰጥና የኦህዴድና የብአዴን ድምፅ ሲከፋፈል ለሽፈራው እድል ይፈጥራል ከዚያም በረከት እና ህወሃት በዚያ ስልት ያሽከረክሩታል የሚል ነበር።በረከት ያው የዚህ ዘዴ መሀንዲስ ነው።

    በዚህ ጊዜ ታድያ ብአዴን እና ኦህዴድ ሁለት መላ ዘየዱ።አስመራጭ ኮሚቴው የሰራውን ገራሚ ነገር ልጨምር።

    1.በኢህአዴግ ህግ በምርጫ ወቅት የቀድሞ ተጋዮች ድምፅ ይሰጡ ነበር።በዚህ ጊዜ ታድያ አስመራጭ ኮሚቴው ይህንን ህግ እናሻሽለው የሚል ሀሳብ አቀረበና በድምፅ ብልጫ “ነባር ታዛቢ አመራሮች ድምፅ መስጠት እንዳይችሉ” የሚል ስምምነት ላይ ተደረሰ።ይህ የተንኮለኛውን ቡድን ድምፅ የፍናል ማለት ነው።ያም ሁኖ ግን ህወሃትና ደኢህዴን ብዙ ድምፅ ስላላቸው እና ቀድሞ የተሰራ ስራ ስላለ ይህንን ህግ ለማሻሻል ብዙ አልተቸገሩም።

    2ኛው እና አስገራሚው ነገር በረከት አሁን የዋሸው ነገር ደግሞ ደመቀ፣ ተስፋየ፣ አምባቸውና ገዱ ብቻ ከምርጫው ከአንድ ቀን በፊት የሚያውቁት ደመቀ ከምርጫው ራሱን እንዲያገል ይህንን ጉዳይም መድረኩ ላይ ይፋ እንዲያደርግ የሚለው የውስጥ ስምምነት ነው።ሀሳቡ የመነጨው ከራሱ ከደመቀ ነው።ይህም ማለት ደመቀ ም/ጠ/ሚኒስትርነቱን ይዞ ይቀጥላል፤ ብአዴን እጩ አየቀርብም፣ ለአብይ ብአዴንን ጨምሮ ከ85 በላይ ድምፅ ይሰጣል ማለት ነው።ይህንን እቅድ እነ በረከት አያውቁትም ነበር።ብአዴን በታሪኩ ለመጀመሪያ ጊዜ በሚባል ሁኔታ እነበረከትና ህወሃትን አታለለ።ይህንን ሀሳብ ለእነ ለማ አሳውቀው በውስጥ ለውስጥ ደመቀ እንደማይወዳደር ይጠቅሙኛል ላሏቸው የብአዴን አመራሮች ነግረው በምትኩ አብይን እንዲመርጡ መከሩ።

    ደመቀም ይህንን ውሳኔ በውስጡ ይዞ መድረክ ላይ መወዳደር እንደማይፈልግ፣ ድርጅቱም እጩ እንደማያቀርብ ይፋ አደረገ።ከዚያም እነበረከት ደነገጡ።የሽፈራው አለመመረጥ ያን ጊዜ ተረጋገጠ።በረከት በዚህም ላይ አላቆመም።ደመቀ ምክትልነቱን እንዳለ መያዝ አይችልም።ስለዚህ ምክትሉ ቦታም በውድድር ይሁን ብሎ አነሳ።በዚህን ጊዜ ከዚህ በፊትም መለስ ሲሞት አዲስ አሰራር ስላልተከተልን፣ መመሪያውም ስለማያግድ፣ የተሰበሰብነውም ሊ/መንበር ለመምረጥ እንጅ ምክትል ለመምረጥ ስላልሆነ ሀሳቡ ተቀባይነት የለውም በማለት ደመቀ ራሱ ወደ ውይይት ሳይዘረጋ ደመደመው።ሁሉም ተስማማ።

    አሁን ወደ ጥቆማ ተገባ።ለማ አብይን ጠቆሞ።የብአዴን ሰው ለተንኮል ደብረጽዮንን ጠቆመ።ደኢህዴድንም ሽፈራንው ጠቆመ።.በተጠቋሚዎች ላይ አስተያየት ሲባል፦-

    በረከት አብይን ለማስጠላት እንዲህ አለ፦ “አብይ አባዱላን ያመዋል፣ አባዱላ የምርኮ አስተሳሰብ ያለው ደርግ ነው ብሎኛል” ሲል አብይ ደግሞ “ይሄ የወረደ እና ተራ አሉሽ አሉሽ ነው በማለት የበረከትን ሀሳብ አጣጣለ።

    የበረከት ግርፍና ቀድሞ ቃል ተገብቶለት የከሸፈበት ጌታቸው አምባየም “እኔም በአብይ ላይ ማስረጃ አለኝ ሙሰኛ ነው” በማለት አቀረበ።.

    ሁለቱም ሀሳብ ተሰጠባቸውና ወደ ምርጫ ተገባ።ብአዴንና ኦህዴድ አብይን ሲመርጡ ከፊል ደኢህዴንና ህወሃት ሽፈራውን መረጡ።ያው ደብረጽዮን ለውክልና ስለገባ ሁለት ድምፅ ይመስለኛል ይዞ ወጣ።

    እንግዲህ በረከት ስለደመቀ ትናንት ሲያወራ “ጠ/ሚኒስትር ሳትመርጠኝ” ብሎ የሚለው በአንድ በኩል ደመቀ ቀድሞ ራሱን ከውድድር ውጭ ያደረገውን እንደማያውቅ እየዋሸን ነው።በሌላ በኩል ደግሞ አብይ እንዳይመረጥ የሰጠውን ሀሳብም ሰው መቸም አይሰማም ብሎ ነው።አብይን ለማስጠላት በአባዱላ ላይ የሰራውን ነገር አሁን ደግሞ አብይና ደመቀን ለመነጠል በሚመስል መልኩ ሲጓዝ ተመለከትነው።…

    ዳሩ ግን የበረከት የሰሞኑ አካሄድ ውሸታምና ሴረኛነቱን የበለጠ ነው ያጋለጠ። ለአብይና ለደመቀም ምንም እንኳን የሚያውቁት ቢሆን የበለጠ ራሱን ነው የገለጠላቸው።ለህዝብም ጭምር።.በረከት ማለት ይህ ነው።

    Read more ›

    WB Grants $1b for Budget

    During his first press conference held since assuming power nearly five months ago, Prime Minister Abiy Ahmed (PhD) told local and foreign media on Saturday that the World Bank would provide one billion dollars in direct budgetary assistance to Ethiopia.

    “The money will be disbursed in the next few months,” Abiy told the nearly 120 journalists that gathered in his office for the briefing.

    The announcement was made just a month after Abiy met Jim Young Kim, president of the World Bank in Washington D.C during his trip to the United States. At their meeting, the Bank’s chief told the Prime Minister that his institution is ready to provide “robust support” for his administration.

    “World Bank is ready to help realise his vision of boosting human capital and to end poverty in Ethiopia,” Jim Young tweeted after his meeting with Abiy.

    “For the past many years, World Bank didn’t directly support the country’s budget,” said Abiy.

    For the new fiscal year, the country has allocated a 12.6 billion dollar budget, which is 5.3pc lower than the previous fiscal budget. The budget assigns 4.1 billion dollars for capital expenditure, 3.3 billion dollars for recurrent spending and 4.8 billion dollars for subsidiary appropriations to regional states. The remaining 216 million dollars is allocated for Sustainable Development Goals projects.

    The government’s budget includes 1.89 billion dollars from external aid and grants.

    For 2018, the World Bank has pledged 3.3 billion dollars to Ethiopia, which is over three times higher than the Bank’s commitment in the previous fiscal year. The World Bank’s lending to Ethiopia in 2017 was 956 million dollars, the lowest in five years.

    “The money will be disbursed in the next few months,” Abiy told the nearly 120 journalists that gathered in his office for the briefing.


     

    World Bank’s Country Partnership Framework for Ethiopia, outlined for the coming five years, is designed to support the second edition of the Growth & Transformation Plan (GTP II) and to support the Bank’s twin goals of eliminating extreme poverty and boosting shared prosperity and objectives outlined in the Sustainable Development Goals.

    “World Bank’s pledge means the country is now stable and inclusive,” Abiy said.

    Political disruption and limited competitiveness rising out of an underdeveloped private sector were key challenges identified by the Bank in a report issued in April, which says, “Ethiopia’s main challenges are sustaining its positive economic growth and accelerating poverty reduction.”

    In addition, the country faces large external imbalances, foreign exchange shortages, rising external debt and inflation, which are major contributors to the disruption of the macroeconomic situation of the country.

    Abiy Admits this.

    “The structural problems in the economy have not been addressed yet,” he said.

    He believes that the Bank is going to pledge the money as they are developing trust in Ethiopia following the recent period of peace and stability.

    “Following the new rapprochement with Eritrea, many countries and development partners are showing interest to support the country financially,” Abiy told journalists.

    Abiy seems optimistic on the macroeconomic situation of the country, which he believes is getting better.


     

    However, a macroeconomist with three decades of experience sees the rationale of the finance from a different perspective.

    According to the macroeconomist, who spoke on the condition of anonymity, the Bank is rewarding the government’s recent bold moves to partially privatise the big four state-owned enterprises, as well as for the devaluation of the Birr.

    In June, the ruling party announced its plans to partially privatise Ethiopian Airlines, Ethiopian Electric Power, and the Ethiopian Shipping & Logistics Services Enterprise. Last October, the National Bank of Ethiopia devalued the Birr by 15pc against a basket of major currencies. The Bank along with international financial institutions have been recommending that the country devalue its currency, privatise and liberalise state-owned enterprises and undertake major economic reforms.

    “The current finance seems as a bonus for these moves,” he said.

    During the past fiscal year, Ethiopia sourced close to 555.4 million dollars of foreign aid and grants. The country also received 43.2 million dollars to implement various programs, which was 41pc higher than two years ago.

    The economist believes that the grant will not independently cure the economy but will instead offer temporary relief.

    “For a country with a trade deficit of 16 billion dollars, addressing macroeconomics in conjunction with major economic reforms is very essential,” he said.

    Comprehensive, brazen and audacious reforms pushing privatisation hard, revamp foreign exchange rate management, transform the agricultural sector, reform the trade and land policy and review constitutional issues that create bottlenecks should be addressed, according to him.

    Last year, following the economic reform program of Abdel Fattah el-Sisi, Egypt’s president, the World Bank approved 1.15 billion dollars to the country.

    Still, the macroeconomist argues that the Bank’s commitment is strange and needs clarification from the Prime Minister. He said that the bank’s financing usually goes toward projects.

    The World Bank’s major intervention areas in Ethiopia for the past few years were basic education, access to markets and job opportunities for youth. It has also been helping the country to build resilience and inclusiveness in gender equality by improving safety nets, investing in productive landscapes and focusing on the Early Years agenda.

    “The Prime Minister has to present it to the Parliament for deliberation,” the expert said.

    Abiy seems optimistic on the macroeconomic situation of the country, which he believes is getting better.

    “Just only last month,” he said, “five billion Birr in cash, that was in the hands of a few people, was deposited at banks.”

    By FASIKA TADESSE
    FORTUNE STAFF WRITER

    source:https://addisfortune.net/

    Read more ›
     

    ADDIS ABABA, Aug. 30 (Xinhua) -- After she finished grade 10, Selamawit Kegna's parents started looking for a groom for their daughter because they thought since she was not a good student she would not be able to support herself.

    Then a friend told the teen how she could earn her own livelihood.

    A Chinese-owned jeans factory in the Eastern Industry Zone on the outskirts of capital Addis Ababa was looking for workers.

    "I came and applied for a job at once," the 19-year-old said, sitting in front of a sewing machine in the factory.

    After three weeks of training, Kegna was officially recruited. Now as a seamer, she earns 1,500 to 2,000 Ethiopian birr (ETB) (55 to 73 U.S. dollars) a month, and is looking forward to a totally different life.

    Kegna is proud that the pairs of jeans she and her colleagues produce not only serve the Ethiopian market but can be also exported to other African countries and even Europe.

    "I often get bonuses, which really encourages me to work better," she said.

    The factory employs over 300 young people who are mostly from nearby areas, with the majority of them being women.

    "I have a savings account now and deposit 700 ETB (26 dollars) every month. I am also paying my own expenses," she said. "The way things are going, I will be able to buy a sewing machine after a year and half. Then I may return to my hometown and open my own shop. I can make uniforms for schoolchildren and clothes for other people."

    Kegna also plans to continue her education once she saves enough.

    The Chinese-built industrial zone, the first of its kind in Ethiopia, has been attracting young people from nearby agricultural towns.

    While Ethiopia is one of the fastest growing economies in Africa, it is still one of the poorest, with a per-capita income of 783 dollars a year, according to the World Bank. The Chinese factories in the industrial zone not only provide jobs for young Ethiopians, but also give them the perception of a career.

    After getting a degree in economics from Mekelle University, 22-year-old Seble Assefa looked for a white-collar job. But though she spent a year trying to land a suitable job, she couldn't find anything. It made her join Shanghai Textile's factory in the industrial zone as a temp.

    Initially, she received a monthly salary of 1,500 ETB (about 55 dollars), which was lower than the average for a graduate. Still she thought herself lucky, considering that she had been unemployed for almost a year since graduation.

    In two months, Assefa was promoted as a line supervisor and today, she is in charge of 60 workers. Her salary has gone up by 1,000 ETB (about 37 dollars) a month and she has more training opportunities.

    "I learned one important thing here -- always strive for better opportunities," she said. "I am no longer looking for a job within my academic background. I am now looking for further opportunities in the textile and garment sector."

    She thinks there is great potential in the sector in Ethiopia. "God willing, I will have my own sewing machine and shop in the near future," she said.

    Ethiopia's textile and apparel industry has experienced major developments in recent years, thanks to the wide availability of raw materials, cheap labor and low energy costs. Ethiopia wants to become a textile and apparel hub in Africa, giving the sector top priority as it strives to become a middle-income country by 2025.

    For that, it envisages strengthening cooperation with China.

    The Chinese-built industrial zone, inaugurated in 2010, currently hosts 83 factories. The government frequently commends it as a cornerstone of the transition from an agriculture-based economy into an industrial powerhouse in the next 10 years.

    Chinese investment plays an indispensable role in Ethiopia's industrialization drive, President Mulatu Teshome said when he visited the Eastern Industry Zone in mid-August.

    "A decade ago, the land the Eastern Industry Zone currently lies on was just agricultural land. But with hard work, it has become ... a showcase of high-quality industrial factories in sectors such as pharmaceuticals, pulp and textile," Teshome said.

    The industrial zone is a positive impetus that is motivating Ethiopians to dream of a better future, the president said. "I hope our local entrepreneurs will learn from the success of the Eastern Industry Zone and take this opportunity to enter into the manufacturing sector."

    Source: (Xinhua)

    Read more ›

    By Elizabeth Giorgis

    Elizabeth W. Giorgis is Associate Professor in the College of Performing and Visual Art at Addis Ababa University

    The youth protest movement that emerged in Ethiopia in 2016, forged a fundamental shift in power relations by 2018. Tech savvy youngsters in Ethiopia challenged prevailing social media theories by employing communication technologies for the mobilization of collective action. It was against the severely repressive political regime of the Ethiopian Peoples’ Revolutionary Democratic Front (EPRDF) (1991-present) that forms of clandestinely held protests began to emerge. Particularly pronounced in the region of Oromiya, its magnitude increased after October 2, 2016 when scores of people died at the annual Irreecha cultural festival. (Irrecha is an important cultural festival of the Oromo people. People gather each year in Bishoftu, 40km from Addis to celebrate the end of the rainy season and welcome the harvest season.) The festival followed a stampede triggered by security forces’ use of teargas and firearms. It was after this incident that young Oromo protesters began to attack business establishments by burning them to ground. Some were targeted enterprises that were owned by the state and some were multinational corporations.

    At first, the protests purposefully created an ethnic-based sentiment that exclusively attempted to address questions that pertained to the Oromo ethnic group (the largest ethnic constituency, followed by the Amhara). Young protesters called the kero, which disturbingly means young unmarried men, were social actors with an identity oriented viewpoint. Later in the movement, the protest encouraged other movements to emerge who apprehensively embraced the demands of the Oromo youth since the movement simultaneously opened a platform to echo their own injustices. For instance, diaspora social media outlets acted and interacted simultaneously with the kero movement, not only in the mobilization of protest actors but also in the production of political messages. However, the young Oromo protesters were by far more sophisticated and organized than the other movements that surfaced. The kero subsequently became the voice for justice not only for the Oromo ethnic group but also indirectly for other oppressions.

    Multiple voices of dissent—Amhara, Tigrean and Somali nationalists, among many, who had conflicting perceptions of nationalism and belonging—with multiple utopias, desires, belongings and identifications consequently emerged in social media channels. It remained unclear, however, how and to what extent the political subject maintained and strengthened its commitment to its form of protest. The inequalities, power relations, ethnic based relations in the process of subjection, required numerous interrogations. But at a volatile moment, these voices of dissent, each with their own history, context and specific intention ended up with general questions of political participation and representation. From a broader perspective, this movement impacted the transformation in politics, but the significance of these protests reside in the realization of social and democratic demands for each voice of protest in their own specific historical context. It is in this regard that questions about the outcome of these social media protests surfaced.

    Indeed, with no visible leadership, the kero used several strategies of protests and demanded response to core problems affecting the Oromo region, such as ethnic-based hierarchies, land rights, unemployment and corruption. Undeterred by the barrage of bullets fired at them, the protesters were persistently on the street, sometimes in groups and other times in spontaneous/simultaneous individual attacks on targeted establishments. Although methods of surveillance on internet and mobile communications were at their height, activists successfully circumvented the panopticon eye, though communication among protesters was mostly made through social media outlets.

    When excessive force by law enforcement became unbearable, they became deceptively quiet for a few days only to come back to the streets with entirely nuanced forms of resistance. As Hannah Arendt in her chapter on ideology and terror in The Origins of Totalitarianism states: “Under totalitarian conditions, fear probably is more widespread than ever before; but fear has lost its practical usefulness when actions guided by it can no longer help to avoid the dangers man fears.” Simply stated, the historical suppressed subject arose in a new social movement that was significantly different from previous social movements; fragmented, atomized with social actors rallied under identity oriented viewpoints but that ultimately served in amplifying larger oppressed voices.

    Previous social movements in the country had brought about the TPLF (Tigray People’s Liberation Front) to power. The 1974 revolution was a mass uprising that overthrew the imperial government of Emperor Haile Selassie making an end to the Solomonic dynasty. But this unprecedented moment was usurped by a self-proclaimed socialist military junta called the Derg (1974-1991). Various underground movements, of which the TPLF was part, were formed to topple the military regime. It was after 17 years of guerilla warfare that claimed Marxism Leninism as its core ideology that the TPLF finally took over the State. The TPLF later turned into the EPRDF which was formed under an ethnic constituency. In 1994, the Federal Constitution had ratified a “multi-cultural federation based on ethno national representation.” (Ethiopia adopted ethnic federalism and reorganized regions along ethnic lines when the EPRDF came to power in 1991, supposedly to give ethno-regional rights and a federal and democratic structure to previously underrepresented groups.)

    As the International Crisis Group’s Africa Report (2012) states: “The regime not only restructured the state into the Federal Democratic Republic of Ethiopia, but also redefined citizenship, politics and identity on ethnic grounds [into] ethnically defined politics that decentralize rather than mitigate inter-ethnic relations.”

    In the years that followed the end of state socialism, the EPRDF redefined the nature of politics with new economic, social and institutional agendas. Ideas that were caught somewhere between neo-liberal ideology and “revolutionary democracy” began to emerge in official discourse in the 1990s. And by the early to mid-2000s, the politics of the EPRDF had radically shifted. Increasingly drawn into post-Cold War global economic and political conditions, the “revolutionary democratic state” gradually changed to the “revolutionary developmental state.” In the absence of an economic model that clearly addressed Ethiopia’s economic relationship to global economic networks and powers, the mediation between leftist rhetoric and capitalist economic policies became disconcerting. Neither revolutionary nor democratic, the State imposed official narratives of progressive economic change over wide gaps in income; and this despite massive unemployment, repression of expression and obscene levels of corruption.

    Besides the edifices of politics and identity based on ethnic frameworks, the absence of a genuine multi-party democratic system also became cause for growing tensions. Most importantly, the glaring gaps in income, which were significant along ethnic lines, became cause for unrest. The intensified urbanization of Addis Ababa and its expansion to the hinterlands surrounding the city—land that is allotted to Oromo farmers under the federalist state—became the greatest site of contention since Oromo farmers were bought out with a meager sum to give way to corrupt investments. Certainly, impugning Oromo dignity, as a result of land grabbing, was the crucial dispute that the kero raised.

    But how the process of protest mobilization was managed, and how the social networks that set the general discourse of the protest were able to effectively communicate with participants in events/incidents is what is interesting, and what shaped and formed protest in contemporary Ethiopia. In this new understanding of social movement that brought about tremendous change—the resignation of Prime Minister Hailemariam Dessalegn and the appointment of Abiy Ahmed, an Oromo leader within the EPRDF, as the new Prime Minister—the multiple timelines of protest also defined the reach and immediacy of protest.

    Because traditional media was under state control, many Ethiopians and particularly the youth turned to online resources to follow the movement. Platforms like Facebook served as a space for alternative news sources and for social identification. They also served as a stage for the exchange of culture, such as music and literature that were produced under tyrannical conditions, and most of all, as media to express concerns around fairness and justice. Music and poetry, which particularly became prominent instruments of activism, were also followed by both Oromo and non-Oromo activists. Among the many Oromo artists to have played a role in recent events, notes law professor Awol Allo, “one musician and one performance stands out.”  Allo refers to Haaccaaluu whose song Closer to Arat Kilo galvanized the movement.

    In switching between articulations of precarity and resilience, writes Allo:

    Haaccaaluu challenged the audience and the Oromo leadership in the gallery, which included Abiy Ahmed, who was then the deputy president of the Oromo Peoples Democratic Organization (OPDO) to make bold moves befitting of the Oromo public and its political posture. He urged his audience to look in the mirror, to focus on themselves, and decolonize their minds. We are, he said, closer to Arat Kilo, Ethiopia’s equivalent of Westminster, both by virtue of geography and demography. (…) The Oromo People’s Democratic Organization, the party in the ruling coalition that put Abiy forward, thankfully followed Haaccaaluu’s advice. After PM Desalegn announced his resignation, it fought tooth and nail to secure the position of the Prime Minister. After Abiy’s imminent confirmation, the first chapter of a journey for which Haaccaaluu has provided the soundtrack will be complete.

    Perhaps one can say it is one of the rare moments in modern Ethiopian history that music became an instrument for dissent. Indeed, Haaccaaluu’s music electrified the Oromo protest movement. On the other hand, the notion of the “we” in Haaccaaluu’s lyric such as “are we there yet?” or “have we arrived to Arat Kilo yet” made non-Oromo Ethiopians apprehensive. Who are the “we”?  Was it only the Oromo ethnic group or did it include non-Oromo Ethiopians? Certainly for non-Oromo Ethiopians, Haaccaaluu’s music restricted the entrance to the gates of victory.

    But in an ironic way, since Haaccaaluu’s lyrics provided the broad political landscape of change in one of the rare moments that the history of resistance and exclusion was openly apprehended, his music, though shy from discussing the notion of the “we” also gained energy in non-Oromo social media circles. Activists chose conformist activism across conversations rather than unpacking the controversial features of ethnic-based politics. In this regard, while the informality and spontaneity of social media deliberations were fresh and innovative, discussions that surrounded the complexities of issues, such as the politics of ethnicity, were mostly reductive. It is with all these unresolved tensions that social media activism brought forth the contemporary state of Ethiopia.

    An essentialist perception of the social media political subject would be: it disrupted the status quo by playing an instrumental role in the resignation of a prime minister and the appointment of a young and seemingly progressive prime minister from within the same repressive party that is still in power. Shortly after assuming power, the new Prime Minister released hundreds of political prisoners, condemned the practice of torture (that had pervaded the country’s incarceration policy) and legitimized freedom of speech. To this end, the movement ultimately succeeded in becoming an overarching voice for justice. Yet without a collective political ideology and a coherent political voice, how do we constitute and unite the unresolved inventory of multiple micro utopias, desires, identifications and belongings?

    All the more striking is that activists claimed the internet as a neutral space in which everyone can uniformly network ignoring crucial issues that pertain to the political economy of the internet, and/or the dominant realities of capitalism and its relationship to the Ethiopian state and its economy. Besides understanding that Facebook and other social media networks are corporations and new arenas where capitalism can outstretch itself, it is also crucial to recognize the limitations of such kind of protest that arose and continue to exist without a materialistic analysis of the broader capitalist frame and its impact on the political projects of the state and on issues that the militant political subject sought to address.

    In an altogether complex way, such activism has presently resulted in the emergence of other political actors after Abiy Ahmed’s rise to power; a pluralistic public that has yet to employ the ideologies of a common cause. This lack of a common cause is dangerously reflected in present day persistent skirmishes among the pluralistic public. I believe we will better understand the compounded voices of protest if we think through new frameworks and alternative models that can open up productive ways for theorizing contemporary social movements. And I argue an important task is to identify the fundamental ways in which multiple levels of oppression are related to the political economy of class within the framework of late capitalism and its causal mechanisms. Perhaps we should bring back a counter ideology to capitalism into the studies of contemporary movements to re-theorize our fluid identities that are shaped by capitalism in multiple ways.

    Unfortunately, the new state is less concerned with the global capitalist dynamics and its political economic factors on dependent states. Within three months in power, the new prime minister has appropriated the voices of protest and is presently attempting to incorporate it to party line politics. He tells us liberalizing the economy would resolve our economic woes, a swift solution to youth unemployment whose economic disenfranchisement has supposedly galvanized restlessness. Furthermore, ethnic conflicts would be resolved through the spirit of “love.” Under great pressure from the IMF, stakes in state-held companies like Ethiopian Airlines are to be sold to private investors and industrial parks turned into sweatshops for H&M and other corporations (policies initiated by the previous prime minister) are to be expanded. The threat of authoritarian neo-liberal developmentalist projects and their uncompromising alteration of social structures will continue to flourish. In this regard, doubts remain as to the longer impact that these protests have made in achieving major political changes.

    Read more ›

    እምብዛ ዝምታ ለበግም አልበጃት

    ግልፅ ደብዳቤ ለብሔረ አማራ ዴሞክራሲያዊ ንቅናቄ (ብአዴን) ማዕከላዊ ኮሚቴ

    ከታደሰ ካሳና በረከት ስምኦን

    ይህን ግልፅ ደብዳቤ ለብሔረ አማራ ዴሞክራሲያዊ ንቅናቄ ማዕከላዊ ኮሚቴ የምንፅፈው ላለፉት 37 ዓመታት ካታገለን ድርጅት ጋር እሰጥ አገባ ውስጥ ለመግባት ተነሳሽነት መውሰድ አለብን ብለን በማመን አይደለም። ይልቁንም ረዘም ላለ ጊዜ በእኛ ላይ በሚካሄደው ተደጋጋሚ ጥቃትም ሆነ የስም ማጥፋት ዘመቻ ተገፋፍተን በሚዲያ እሰጥ አገባ ውስጥ ላለመግባት ከፍተኛ ጥንቃቄ ስናደርግ ቆይተናል። ይህም ለመናገር የሚያስፈራ ነገር ስላለብን ሳይሆን፣ በመንግሥትና በድርጅት አመራር ደረጃ ያሉ ኃላፊዎች ሕግና ሥርዓት የማስከበር ግዴታቸውን በአግባቡ ይወጣሉ በሚል ተስፋ በትእግስት ማለፍን በመምረጣችን ነው። ነገር ግን ማዕከላዊ ኮሚቴው ሌላ ትልቅና አንገብጋቢ ክልላዊና አገራዊ አጀንዳና ተግባር የጠፋ ይመስል የግለሰቦችን ስም ለማጥፋትና የጥቂት ቂም በቀልተኞችን ድብቅ ፍላጎት ለማሟላት ተባባሪ መሆን መምረጡን በማስተዋላችን ይህን ግልፅ ደብዳቤ ለመፃፍ ተገድደናል፡፡ ምንም እንኳ በእያንዳንዳችን ነባር የብአዴን አመራሮች ላይ የሚካሄደው የስም ማጥፋትና የጥቃት ዘመቻ የተለያየ ቢሆንም፣ ከነሐሴ 18/ 2010 ዓ.ም ጀምሮ የብአዴን ማዕከላዊ ኮሚቴ ጽ/ቤትን ዋቢ በማድረግ በተለያዩ መገናኛ ብዙሃንና፣ ማህበራዊ ሚዲያዎች ላይ በመሠራጨት ላይ የሚገኘው “ዜና” ሁለታችንን ስለሚመለከት ግልፅ ደብዳቤውን በጋራ ማቅረብን መርጠናል፡፡ ሰፊው የአማራ ህዝብም ሆነ መላ የአገራችን ህዝቦች የብአዴን አመራር በእኛ ላይ የሚያካሂደውን መሰረተ ቢስ ዘመቻ በአግባቡ ይገነዘቡት ዘንድም በዚሀ ግልፅ ደብዳቤ እንጠይቃለን።

    የብሔረ አማራ ዴሞክራሲያዊ ንቅናቄ  ማዕከላዊ ኮሚቴ ከነሐሴ 17 እስከ 18 ድረስ ያካሄደውን መደበኛ ስብሰባ መጠናቀቅን ምክንያት በማድረግ፣  ነሐሴ 18 ማታ በሁለት ሰዓት የዜና እወጃ ላይ  በአማራ መገናኛ ብዙሃንና በኢትዮጵያ ብሮድካስቲንግ ኮርፖሬሽን “አቶ በረከት ስሞዖንና አቶ ታደሠ ካሣ በጥረት ውስጥ በፈጠሩት ችግር በመስከረም አጋማሽ ላይ እስከሚካሄደው ድርጅታዊ ጉባኤ ድረስ ከብአዴን ማእከላዊ ኮሚቴ እንዲታገዱ ተወስኗል” የሚል መግለጫ በሰበር ዜና ሰምተናል፡፡ ሁለታችንም በየቤታችን ከቤተሰቦቻችን ጋር ቁጭ ብለን “ሰበር ዜናውንአዳምጠናል፡፡ አንድ ፖለቲካዊ ድርጅት በውስጣዊ አሠራሩ መሠረት፣ በአባላቱ ላይ የሚያስተላልፈው የቅጣት ውሳኔ እንዴት ለመላ የኢትዮጵያ ሕዝቦች ሰበር ዜና እንደሚሆን ግልፅ አይደለም፡፡ ምናልባት ማእከላዊ ኮሚቴ ዜናውን በማስጮህ ለማግኘት የከጀለው የትርፍ ስሌት ሊኖር ይችል ይሆናል እንጅ። እኛ ከማእከላዊ ኮሚቴው እንድንታገድ የተላለፈውና ነባር የማእከላዊ ኮሚቴ አባላትን በድምፅ አልባ ለማሳተፍ ወጥቶ የነበረውንመመሪያ የመሻር ውሳኔ በአንድ ላይ የመግለፁ አስፈላጊነትም የትርፍ ስሌቱ ማሳያ ሊሆን ይችላል፡፡

    በድርጅታችን አሠራርና የቆየ ባህል መሠረት አንድ አባል በሌለበት ወይም ራሱን ለመከላከል በማይችልበት ሁኔታ አስተዳደራዊ እርምጃ አይወሰድበትም፡፡ በአባሉ ላይ የቀረበ ሂስ ወይም የተሰጠ አስተያየት ካለ ለሌላ አካል ወይም አባላት ከመገለፁ በፊት ራሱ ባለጉዳዩ እንዲያውቀውና መልስም እንዲሰጥበት ይደረጋል፡፡ የብአዴን ማእከላዊ ኮሚቴ ተጠይቀን መልስ ባልሰጠንበት ክስ መበየንና እንደ ማእከላዊ ኮሚቴ አባልነታችን ውሳኔ በቀጥታ እንዲደርሰን ማድረግ ሲገባው ይህን አለማድረጉም ግልፅ አይደለም።በስብሰባው መገኘት ነበረባቸው የሚል መከራከሪያ ሊቀርብ እንደሚችል እንገምታለን፡፡ ያልተገኘንበት ምክንያት ግን ለማእከለዊ ኮሚቴው ስውር አይደለም፡፡ ታደሰ ጥሪው ቢላክለትም አልደረሰውም። በረከት ከብአዴን ማዕከላዊ ኮሚቴ ፅ/ቤት ነሐሴ 9ቀን 2010 በተላከ ኢሜይል የስብሰባው ጥሪ ደርሶታል። ጥሪው እንደደረሰው ለጊዜው የፅ/ቤት ሃላፊ ለሆኑት ለአቶ ጌታቸው ጀንበርና መልእክቱን ለላኩት ለአቶ ዘለቀ አንሉ በስብሰባው ቢሳተፍ ደስ እንደሚለው፣ ነገር ግን በክልሉ በሌለበት ጭምር  እየተካሄደ ባለው ተደጋጋሚ የጥቃት ሙከራ ሰለባ መሆን እንደማይፈልግና አመራሩ የፀጥታ ዋስትና ከሰጠውመምጣትእንደሚችል አሳውቋል። የፅህፈት ቤቱ ሃላፊዎችም ችግሩ ተጨባጭ እንደሆነ እንደሚቀበሉና መፍትሄ እንደሌላቸው ገልፀውለታል። “የመጣው ቢመጣ መገኘት አለባችሁ፣ እኛ /እኔ ሃላፊነቱን እወስዳለሁ” የሚል ደፋር በሌለበት ሁኔታ፣ እንኳን እኛ ከወታደራዊሳይንስና ጥበብ ጋር ትውውቅ ያለን ሰዎች፣ ሌላውም ቢሆን አደጋን ከሩቁ ተመልክቶ ለማስወገድ ይሞክራል እንጂ፣ራሱን በጀብደኝነት አሳልፎ የሚሰጥ አይመስለንም።

    ማእከላዊ ኮሚቴዉ እኛን ለማገዱ የሰጣቸው ምክንያቶች ሁለት ናቸው፡፡ ዓርብ ማታ “ጥረት ውስጥ በፈጠሩት ችግር” በማለት መግለጫ ሰጥቷል። ቅዳሜ ደግሞ “አሁን ባላቸው ወቅታዊ አቋም የአማራን ሕዝብ ጥቅም እንደማያስጠብቁ በመረጋገጡ” የሚል ፍረጃ ወይም ውንጀላ ታክሎበታል፡፡ እድሜ ልካችንን ግንባራችንን ሳናጥፍ ለኢትዮጵያና ለአማራ ሕዝቦች ጥቅም መከበር ስንታገል መኖራችንን መላ የብአዴን አባላትና የአማራ ሕዝብ አሳምረው ስለሚያውቁት በ”ሰበር ዜና” ማስተባበል የሚቻል አይደለም፡፡ የእኛ ወቅታዊ አቋም የሚባለው ጉዳይ ከሆነ ደግሞ ሰሞነኛ ሆኖ እንደምንሰማው “የለውጡ ደጋፊና፣ የለውጡ አደናቃፊ” ዲስኩር ከሆነ፤ “ሆድ ሲያውቅ ዶሮ ማታ” ነው፡፡ማን አሁን ለመጣው ለውጥ እንደታገለና፣ ማን ደግሞ ሲፃረር እንደነበረ፣ የብአዴን የማእከላዊ ኮሚቴ አባላት ብቻ ሳይሆን፣ መላ የብአዴን አባላት፣ እንዲሁም በካድሬ ስልጠና ያለፉ፣ በኢሕአዴግ ሥራ አስፈፃሚ፣ በኢሕአዴግ ምክርቤትና በኢሕአዴግ ጉባኤዎች የተሳተፉ የኢሕአዴግ አባል ድርጅቶች በሙሉ በይፋ ያውቁታል፡፡

    እጅግ ዘግይቶም ቢሆን “የድርጅታችንናየስርአቱ ችግሮች እንደተባባሱና ተሃድሶ እንደሚያስፈልግ ከ2002 ዓ.ም ክረምት ጀምሮ ሲነሳ የነበረውን ሃሳብ በወቅቱ ብንቀበል ኖሮ፣ የአሁኑን ቀውስ ማስቀረት ይቻል ነበር” በሚል በሙሉ ድምፅ አቋም የያዘ ማእከላዊ ኮሚቴ፣ ዛሬ በረከትና ታደሰ የለውጡ አደናቃፊዎች ናቸው የሚል አቋም መያዙ “ይብላኝ!” ከማለት በቀር ሌላ ምን ሊባል ይችላል፡፡ ህዝቡን ያስመረሩት የመልካም አስተዳደርና የሙስና ችግሮች ካልተፈቱ፣ የወጣቱን የሥራ ጥያቄ ተረባርበን ካልፈታን፣ ዐመፅ አይቀርልንም፣ 2008 ዓ.ምን በሰላም ማለፍ አይቻልም፤ ለሕዝቡ ቃል እየገባን በተግባር ግን መመለስ አልቻልንም፣ ሰነፍ ተማሪ ከአንዴ፣ ቢበዛ ከሁለት ጊዜ በላይ እንዲደግም እድል እንደማይሰጠው ሁሉ፣ ኢሕአዴግ ሁለት ጊዜ እድል ተሰጥቶታል። ፈጥነን ካላረምነው ግን ሌላ እድል አይሰጠንም….. የሚሉ ሃሳቦችን ስናነሳ፣ “ሟርተኞች፣ ሕዝቡ ከጎናችን ነው፣ የሌለ ነገር እየተናገራችሁ ድርጅታችንን አታጥላሉ፣ ለተቃዋሚዎች መናገሪያ አጀንዳ አትስጡብን” እያሉ ለውጥ ፈላጊዎችን በማሸማቀቅ ሻምፒዮን የነበሩ ግለሰቦች፣ አሁን ደርሰውራሳቸውን ምርጥ የለውጥ ኃይል እያስመሰሉ እኛን የለውጥ አደናቃፊ ለማለት ከቶም የሞራል ብቃት አላቸው ብለን አናምንም። ወቅታዊ አቋማችን ግልፅ ነው፡፡  ኢሕአዴግ ሪፎርም መካሄድ አለበት ብሎ በሙሉ ድምፅ ወስኗል። እኛ የዚህ ሪፎርም አካል ብቻ ሳንሆን ግንባር ቀደም አራማጆች እንደነበርን ጠንቅቃችሁ ታውቃላችሁ።

    በድርጅቱ ሊቀመንበር ለመጀመሪያ ጊዜ “የአማራን ህዝብ ጥቅም አያስከብሩም” የሚል ስሞታ በነባሮች ላይ የቀረበው ሚያዝያ 2010ዓ.ም ላይ በተካሄደው የብአዴን ኮንፈረንስ ላይ ነው። ሊቀ መንበሩ “አሁን ያለው የብአዴን አመራር የሙት ልጅ (Orphan) ነው፣ ነባሮቹ አያግዙትም። ከመለስ ህልፈት በኋላ ምክትል የነበረው እንደተካው ሁሉ፣ ጠቅላይ ሚኒስትር ኃይለማርያም ከኢሕአዴግ ሊቀመንበርነት ሲለቅመተካት የነበረብኝ እኔ ነበርኩ፡፡ ነገር ግን ነባሩ እኔን መደገፍ ሲገባው እድሉ ለኦሮሞ ሊሰጥ ይገባዋል የሚል አቋም በማራመዱ ጠቅላይ ሚኒስትር የመሆን እድሌ እንዲዘጋ አድርጓል። ይህ ብቻ ሳይሆን ቀደም ብሎም አቶ አዲሱ በመተካካት ሲለቅ እኔ ሲኒየሩ እያለሁ አቶ ኃይለማርያም ምክትል እንዲሆን ተደረገ፡፡ ይህ ሁሉ እኔን በግል ባይፈልጉኝ እንኳ ለአማራ ባለማሰባቸውና አማራ ወደ ስልጣን እንዲመጣ ስለማይፈልጉ የሆነ ነው…” ማለቱንበምስልም በድምፅም የተቀረፀማስረጃ በድርጅቱ ጽ/ቤት ይገኛል። በእኛ እምነት በአንዲት የፌዴራል የስልጣን ወንበር የሚቀመጥ ማንኛውም ሰው የመላው የአገራችን ህዝቦች ወኪልና አገልጋይ እንጅ የአንድ ብሄር ብቻ ባለመሆኑ እጩነት በብቃት እንጅ በብሄር መለካት የለበትም ብለን አቋማችንን ገልፀናል። በበኩላችን አሁንም ቢሆን የአማራ ህዝብ ተጠቃሚነት ክልሉን ለመለወጥ በሚደረግ ርብርብ እንጅ አንድን ወንበር የሚይዝ ሰው በመምረጥና ባለመምረጥ ሊለካ አይገባውም ብለን እናምናለን።

    እጅግ በጣም የገረመን ሌላው ነገር “ጥረት ውስጥ በፈጠሩት ችግር” በሚል አማርኛ ያቀረባችሁት ምክንያት ነው። “አያ ጅቦ ሳታመኻኝ ብላኝ” እንዳለችው ፍጥረት፣ በበኩላችን በዚሁ ቅኝት ያለጥፋታችን ተጠያቂነትን ልንቀበል አንችልም። ከሁሉ በፊት “በፈጠሩት ችግር” ምን ማለት ነው? ይህ አጠቃላይ ድምዳሜ ነው? ማስረጃ ነው? ማስፈራሪያ ነው? እስኪ በቅጡ አብራሩትና አገር ይስማው። ችግር ፈጠራችሁ ከተባልን በምንድነው? በስንፍና ወይስ በስርቆት ችግር ፈጠርን? በስንፍና እንዳትሉን የስራ ባህላችንን ታውቁታላችሁ፡፡ ድርጅት፣ መንግሥትና ሕዝብ የሰጠንን ኃላፊነት ሌት ተቀን በመሥራት ከውጤት ላይ ውጤት ስናመጣ እንጂ በታካችነት አንታወቅም። እኛ የራሳችንና የቤተሰባችን ጥቅም ስናሳድድ አልኖርንም፡፡ በየጊዜው በንባብ፣ ልምዶቻችንን በመቀመርና ለአራት አሥርት አመታት ሌት ተቀንበመልፋት የአመራር ብቃታችንን ለማሳደግ ስንጥር እንጂ፣ በሥራቸውም ሆነ በራሳቸው ላይ አንድም ለውጥ ሳያመጡ፣ ግልፅ ባልሆነ መስፈርት ከአንድ ኃላፊነት ወደ ሌላ ኃላፊነት ሲንጠላጠሉ እንደኖሩት ደካሞች እንዳልሆንን የማእከላዊ ኮሚቴውም ሆነ መላ የብአዴን አባላት አሳምረው ያውቁታል፡፡

    ሁሌም “በሥራ አናማችሁም” ስትሉን ኖራችኋል።  ችግር የምትሉት ስርቆት ከሆነም “ የብአዴን ነባሮች እጃችሁ ንፁህ በመሆኑ እንኮራባችኋለን” ስትሉን ኖራችኋልና ይህን ቃላችሁን ካጠፋችሁ ቀድማችሁ የምታፍሩት እናንተው ራሳችሁ መሆናችሁ አያጠያያቅም፡፡ በተጠናወታችሁ የማላከክና የውንጀላ አባዜ በድፍረት የምትገፉበት ከሆነም፣ አስራ ምናምን ሚሊዮን ዶላር ሰርቆ፣ በፍርድ ቤት ተረጋገጦበት፣ የእድሜውን አንድ ስድስተኛ በእስር ቤት የጨረሰን ወንጀለኛ፣እንዲሸለም፣ ካባ ለብሶ እንዲሽሞነሞን አመራር ሰጭዎች ያሉበት ማእከላዊ ኮሚቴ ሌብነትን ይጠየፋል ብለን ለማሰብ እንደምንቸገር ልታውቁልን ይገባል። የጥረትን ገንዘብ ዘርፋችኋል፣ ሀብት አባክናችኋል እያላችሁ ከሆነም ማጣራቱ ቀላል ነው፡፡ የጥረት ሀብት በግልፅ የሚታይና በየአመቱም በውጭ ኦዲተር እየተመረመረ በሰነድ የሚገኝ በመሆኑ አስቸጋሪ አይደለም፡፡ የተሰጠንን ኃላፊነት በታማኝነት ከመፈፀምና አቅማችንን ሳንሰስት ከመረባረብ በቀር ሌላ ነገር አናውቅምና አለን የምትሉትን ይዛችሁ በህግ ፊት እንሟገት።

    ሁለታችንም የጥረት መሥራች አባላት ነን፡፡ በረከት ከምሥረታው ወቅት ጀምሮ እስከ ሚያዝያ 2009 ዓ.ም ድረስ በቦርድ ሊቀመንበርነት ጥረትን መርቷል፡፡ ታደሰ ደግሞ ከህዳር 2ዐዐ1 ዓ.ም ጀምሮ እስከ ሚያዝያ 2010 ድረስ በምክትልና በዋና ሥራ አስፈፃሚነት ጥረትን ሲመራ ቆይቷል፡፡ ጥረት በተለያዩ ውጣ ውረዶች አልፎ፣ በተለይም የለውጥ እንቅስቃሴ ከጀመረበት ከ2ዐዐ2 ዓ.ም ጀምሮ ፈጣን እድገት አስመዝግቧል፡፡ ጥረት ሲመሠረት ከድርጅቱ የተሰጠው መነሻ ሀብት ሃያ ሚሊዮን ብርና 31 አሮጌ ተሽከርካሪዎች ብቻ ናቸው፡፡ ለተኩን አመራሮች ያስረከብነው ከ11 ቢሊዮን ብር በላይ ሀብት ያላቸው 20 ኩባንያዎችን ነው፡፡ ጥረትን የመራነው ከእያንዳንዱ እንቅስቃሴያችን እየተማርን ነው፡፡ የኢንቨስትመንትና ቢዝነስ አመራር እውቀትና ልምድ ደካማ በሆነበት አገር ውስጥ ሆነን፣ የጥረት አመራር የተለየ ምጥቀት የሚጠበቅበት አይደለም፡፡ ከፕሮጄክት አመራረጥ ጀምሮ ትግበራ ድረስ ብዙ መደነቃቀፎች ያጋጥማሉ፡፡ በሸርክና አፈፃፀም ላይ ስኬትም ጉድለትም ይከሰታል፡፡ መክሰርና ማትረፍ የቢዝነሱ አለም ክስተቶች ናቸው፡፡ ጥረትን ስንመራ እነዚህና መሰል ችግሮች አልታዩም ብለን አናውቅም፣ ይልቁንም በየጊዜው ጉድለቶቻችንን እየገመገምንና እያስተካከልን፣ ውጤታማ የአሠራር ስርዓት፣ ተቋማዊ ፖሊሲዎች፣ ወቅታዊ እቅዶችና የአፈፃፀም መመሪያዎችን እያወጣን በመጓዝ፣ በክልሉ ውስጥ ፈጣን እድገት በማስመዝገብ አርአያ የሆነ ኮርፖሬት ፈጥረናል፡፡ በርግጥ የክልሉ ሕዝብ ከሚጠብቀውና ከሚገባው አኳያ የሠራነው ብዙ ነው ብለን አንመፃደቅም፡፡ ከብዙ ውስጣዊና ውጫዊ እንቅፋቶች ጋር እየታገልን በክልሉ ኢኮኖሚያዊ ልማት ላይ አስተዋኦ አድርገናል፡፡ የመንግሥት ግዴታቸውን በአግባቡ የሚወጡ፣ ጥሩ ግብርና ብድር ከፋዮች የሆኑ ኩባንያዎችን አደራጅተናል፡፡ ከመንግሥት የገዛናቸውን አክሳሪ የነበሩ ኩባንያዎች በአጭር ጊዜ ውስጥ ወደ አትራፊነት መቀየር ችለናል፡፡ በአመራርና በአፈፃፀም ላይ የነበሩና ካሁን በፊት ያልታዩ አዳዲስ  ጉድለቶች አሉ ከተባሉ፣ ሂስ ለመቀበልና አስፈላጊውን እርምት ለማድረግ አንቸገርም።

    እግረ መንገዳችንን ግን አንዳንድ ጥያቄዎችን እናንሳ፡፡ የክልሉ ቃል አቀባይ ለአማራ ብዙሐን መገናኛ መግለጫ ሲሰጡ፣ “የብአዴን አመራር በተለያየ ጊዜ ተጣርተው በቀረቡለት የኪራይ ሰብሳቢነትና የሙስና ችግሮች ላይ የቅጣት ውሳኔ ሲሰጥ ቆይቷል፣ የአሁኑም የዚሁ አካል ነው” ሲሉ ሰምተናል፡፡ /ቃል በቃል አይደለም የጠቀስነው/ ከዚህ በፊት በጥረት አመራሮች ላይ የቀረበው ጥቆማና የአጣሪ ኮሚቴዎች ሪፖርት ታደሰና ሌሎች የማኔጅመንት አባላትን እንጂ በረከትን የሚመለከት አልነበረም፡፡ የማኔጅመንቱ አባላት በወቅቱ መልስ ሰጥተው፣ ማእከላዊ ኮሚቴውም ውሳኔ ሰጥቶበት ያለፈ እንደነበር ይታወቃል፡፡ በበረከት ላይ ምንድን ነው ተጣርቶ የቀረበው አዲስ ጥፋት? ተጣርቶ የቀረበ ካለ በረከት ሳይጠየቅና ማእከላዊ ኮሚቴው የአጣሪዎችንና የተጠርጣሪውን ግራ ቀኝ ሃሳብ ሳይሰማ እንዴት በአዳፍኔ ይፈረዳል? ይህበማእከላዊ ኮሚቴው ውስጥ ያጠላው የቂም በቀል፣ የጥላቻና የዘረኝነት አዚም፣ ምክንያታዊ የሆኑ አስተሳሰቦችን ማራመድ ለሚፈልጉ የማይመች እንደሆነ ከማመልከት በስተቀር ሌላ ትርጉም የለውም።

    ማእከላዊ ኮሚቴው እኛን ከማእከላዊ ኮሚቴ አባልነት ለማገድ ምን አስፈለገው? ምንስ አስቸኮለው? የሚለው ሌላው መልስ የሚሻ ጥያቄ ነው፡፡ ከሦስት አመት በፊት በተካሄደው የብአዴን 11ድርጅታዊ ጉባኤ የማእከላዊ ኮሚቴ ሆነን መሥራት አንፈልግም እያልን፣ አባላት ፍላጎታችንን በመጋፋት እንደመረጡንና፣ ሳንፈልግ ብንመረጥም አንሠራም ብለን ስናንገራግር ቆይተን፣ የተሃድሶው መጀመር ተስፋ ስለፈጠረልን ግለሂስ ወስደን መመለሳችን ይታወቃል፡፡መስከረም ይካሄዳል በሚባለው ጉባኤ በማእከላዊ ኮሚቴ አባልነት ለመመረጥ ፍላጎቱም፣ ዝግጁነቱም እንደሌለን ሁሉም የማእከላዊ ኮሚቴ አባል ያውቃል፡፡ አንድ ወር መታገስ ለምን ተሳነው?ቃል አቀባዩ የነገሩን አመራሩ ብአዴንን ለማልበስ የሚፈልገው አዲስ ልብስ፣ የቂም በቀል፣ የጥላቻና የዘረኝነት፣ ነፃ አቋም የሚይዙ ነባርም ሆነ አዳዲስአባላቱን የማጥቃት፣ የማሸማቀቅና የማግለልሸማ መሆኑን ከማመልከት በቀር ሌላ ምን ትርጉም ሊሰጠው ይችላል።

    ኤርትራ በመመሸግስርአቱን በትጥቅ ሲታገሉ ከነበሩ ኃይሎች ጋር በይቅርታና በፍቅር በመተሳሰር፣ በሰላማዊ መንገድ አብሮ ለመሥራት የተስማማ አመራር፣ በድሉም ሆነ በችግሩ አብረውት ሲታገሉናሲጓዙ የነበሩ ጓዶቹን ለምን ፍቅር ይነፍጋል?  የብሔራዊ ማንነት መመዘኛ፣ ግለሰቡ የተገነባበት ሥነልቦና ሳይሆን የደም ሐረጉ ከየት ይመዘዛል የሚለውን አድርጎ የሚወስድ አመራር ለአማራ ክልልም ሆነ ለኢትዮጵያ ይበጃል ብለን አናምንም። ከኤርትራ ከመጡት ቤተሰቦቹ ጎንደር ከተማ ላይ ተወልዶ፣ በጎንደሬ ስነልቦና ተገንብቶ ያደገውን በረከት፣ ከእናትና አባትህ የወሰድከው ደም ኤርትራዊ ስለሆነ አማራ አይደለህም፣ የአማራ ሕዝብን አትወክልም፣ የአማራ ድርጅትን መምራት አትችልም ማለት አሁን ያለው የብአዴን አመራር ከአስተዋዩና በዘር እየለየ ማፈናቀልን ከማያውቀው የአማራ ህዝብ አኩሪ ባህልና ታሪክ ምን ያህል እንዳፈነገጠ የሚያስገነዝብ ነው። ኮረም አካባቢ የተወለደውና በወሎየነት ስነልቦና ያደገውን ታደሰ፣ ወላጆችህ የአማራ፣ የአገውና የትግራይ ደም ቅልቅል ስላለባቸውአማራ አይደለህም የሚል አስተሳሰብም ተመሳሳይ ስህተት ነው።

    እኛ ከታዳጊነት እስከ ጎልማሳነት እድሜ የኢትዮጵያ ህዝቦች የሚጠቀሙና የሚከበሩበት ሥርዓት እንዲገነባ ስንታገል ቆይተን፣ እነሆ አዛውንቶች መሆን ጀምረናል፡፡ ስንታገል የኖርነው ትግሉ የሚጠይቀውን ሁሉንም ዓይነት መስዋዕትነት በመክፈል ዓላማችንን ለማሳካት ነው፡፡ ለሥልጣን፣ ለግል ኑሮ መደላደል አልታገልነም። ሥልጣንና ከሥልጣን የሚገኝ ጥቅም አያማልለንም፡፡ ከተመክሮና ከሥራ ብቃት አኳያ ከመሥራቾችና ከእኛ ከነባር አመራሮች ያነሰ ደረጃ ላይ የነበሩትን አስቀድመን ወደ ሥልጣን በማውጣት እንጂ፣ ለሥልጣን በመንሰፍሰፍ አንታወቅም፡፡ በየጉባኤው ለማእከላዊ ኮሚቴ አባልነት ስንመረጥ የነበረውም፣ አባላት ይመሩናል ብሎ ስለአመነብን እንጂ፣ በሎቢ ወይም በኔትወርክ እንዳልነበረ ታሪካችን ይመሰክራል፡፡ በትግል ላይ በቆየንባቸው አርባ ዓመታት የሚቆጨን መጥፎ ሥራ አልሠራንም፡፡ የእኛም ሆነ የኢሕዴን/ብአዴን ነባር ታጋዮች ታሪክ፣ ውስጠ ድርጅት ፀረ ዴሞክራሲን፣ መርህ አልባ ግንኙነትን፣ ዘረኝነትን አምርሮ በመታገል የደመቀ ነው።እንደዚህ ዓይነት ጉድለቶችን በታገልን ቁጥርም በተለያየ ጊዜ ስም ማጥፋት፣ ዛቻ፣ አልፎ ተርፎም እስራት ደርሶብናል፡፡ ዛሬም ዝምታ አይበጅም ብለን፣ ሐቁን በይፋ መናገር ስንጀምር፣አንዳንድ ፅንፈኛ የብአዴን ማእከላዊ ኮሚቴ አባላት በተለያዩ ርምጃዎች ሊበቀሉን እንደሚነሱለመገመት አይከብደንም። ነገር ግን በማናቸውም ዓይነት ርምጃ እንደማንበረከክ ለማረጋገጥ እንወዳለን፡፡ በመድረክ የተናገርነውንና አምነንበትን የያዝነውን አቋም፣ በማህበራዊ ሚዲያ ወይም በሌላ መንገድ በሚሰነዘርብን ማስፈራሪያ የምንለዋውጥ ድኩማን አይደለንም፡፡ እንዳንዶች“እንዳያልፉት የለም”፣ “ያልተንበረከክነው” የመሳሰሉትን ዘመን ተሻጋሪ የፅናት መዝሙሮቻችን ጊዜ ያለፈባቸው ቢሏቸውም፤ ዛሬም እንደ ትናንቱ ጊዜያዊ ፈተናዎችን በፅናት አልፎ፣ በደሙ በላቡ ደማቅ ታሪክ የፃፈው ትውልድ አካላት ነን፡፡ ጥቂቶች ሆነን ለአንዳችም ፈተና ሳንምበረከክ ሚሊዮኖችን ማፍራት የሚችሉ ቆራጥ ታጋዮችን አደራ የተቀበልን ታጋዮች ነን፡፡ ብዙ ምርጥ ጓዶቻችንን ቀብረን፣ በእድል ተርፈን፣ ትርፍ ሕይወት የምንኖር፣  የስልጣንና የሀብት ጉጉትየሌለን ሰዎች ነን፡፡ በዚህ ወቅት የሚያሳስበንና እንቅልፍ ነስቶ የሚያሳድረን ዋነኛ ጉዳይ የብአዴን መሪዎች አካሄድ ከክልሉ አልፎ በኢትዮጵያ ላይ ሊያስከትል የሚችለው መዘዝ ነው።  የብአዴን መሪዎችም ሆኑ አባላቱ ይህንልብ ብለው እንዲያጤኑትና ይህን ታላቅ ህዝብ ወደጥፋት እንዳያመሩት ከአደራ ጭምር እናሳስባለን። በበኩላችን ክልላችንና አገራችን ሃላፊነት በጎደለው መንገድ ሳይሆን በተጀመረው መልካም አቅጣጫ እንዲጓዙ የምንችለውን በጎ አስተዋፅኦ ለማድረግ ምንጊዜም ቢሆን ዝግጁዎች ነን። ችግሮች በመወጋገዘ ሳይሆነ በነፃና ገንቢ ሙግት እየተለዩ በመግባባት ሊፈቱ ይገባል ብለን እናምናለን። ስለሆነም  በእኛና በማዕከላዊ ኮሚቴውመካከል ባለው ልዩነት ላይ በየትኛውም የመገናኛ ብዙሃን ቀርበን ከጠቅላላው አመራርም ሆነ ከሚወክላቸው ግለሰቦች ጋር ለመከራከር እና በህዝብ ብይን ለመዳኘት ዛሬም እንደወትሮው ዝግጁዎች መሆናችንን ለመግለፅ  እንወዳለን።

    የብአዴን አኩሪ ታሪክ በጥላቻ ዘመቻ አይድበሰበስም!!

    ዘልዓለማዊ ክብር ለትግሉ ሰማዕታት!!

    ነሐሴ 21 ቀን 2010ዓ.ም.

    Read more ›

     

    For Shakespeare’s Hamlet, the question was, “To be or not to be.”

    For me, the question is “medemer or not medemer.”

    Hamlet, perplexed in the extreme about his own fate, pondered “Whether ’tis nobler in the mind to suffer/ The slings and arrows of outrageous fortune,/ Or to take arms against a sea of troubles/…

    I, also perplexed in the extreme about the fate of Ethiopia, ponder why some people who proclaim their love for Ethiopia choose not to help Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew as the do all of the heavy lifting in transitioning Ethiopia from dictatorship to democracy.

    It appears some people prefer to stand on the sidelines and carp and whine about why the troika  have not solved all of Ethiopia’s problems in five months.

    If all the whining windbags on the sidelines would put their shoulders to the wheel and noses to the grindstone, it may be possible to solve all of Ethiopia’s problems overnight. But they think they can heave “Poof!” and solve all of Ethiopia’s problems with hot air.

    In 2018, Abiy Lemma and Gedu deflected many slings and arrows of outrageous misfortune, prevented a civil war and transformed an Ethiopia in a deep sea of troubles into an Ethiopia in incredible sea-change.

    Six months ago, I trembled in cold sweat watching Ethiopia inching to a creeping civil war. Today, I rejoice in the fact that God has smiled on Ethiopia and steered her away from civil war to civil peace, civil government, civility and civil reconciliation.

    I give full credit to Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew for their extraordinary work in transforming a sure-fire civil war into an abundance of civil peace, despite the diabolical shenanigans of the Forces of Darkness.

    In a recent speech, Prof. Mesfin Woldemariam, the stalwart of Ethiopian human rights, said at this moment in Ethiopia’s history, the only question is whether to help Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and their team or to forfeit the chance and once again face the abyss.

    Over the past several months, I have been asking the same question in a different form: Ask not what Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew can do for Ethiopia, ask what you can do for Ethiopia.

    In other words, both I and Prof. Mesfin are asking everyone to share in the heavy lifting by doing our small part. We are asking everyone to practice what Abiy Ahmed calls “Medemer” or help each other as a core element of our Ethiopiawinet.

    The enormous job of building the New Ethiopia is the responsibility of 100 million Ethiopians, not three individuals.

    If only we could all pile up (“Medemer”) and do our little parts for the greater good of Ethiopia!

    Ethiopians have an old saying. “If spiders’ web could be made into twine, it could tie up a lion.”  If thousands of spiders could come together for a common purpose (“Medemer) and work together, they could snag and bag that big ole king of the jungle.

    If 100 million Ethiopians could only lend each other a hand (“Medemer”), they could uplift not only their country but also the world.

    “Medemer” means to help each other. To help means to give a hand, not a handout but a hand up.

    We have so much strength in our hands to help each other.

    We pack enormous kinetic energy when we make a fist by simply bringing those puny fingers into a fist.

    Ten fingers working together (“Medemer”) can change the world for good or bad. The surgeon holding a scalpel in his fingers saves life. The trigger finger on a gun takes life. The fingers of the artist, author and musician create beauty. The demagogue wags his finger to sow conflict and discord.

    When 5 puny fingers come together (“Medemer”), they make a powerful fist. When 10 fingers multiplied 100 million times come together, they can lift up a country.

    That is what Abiy Ahmed’s “Medemer” means to me. One billion fingers coming together to lift up Ethiopia out of the miry pit poverty, disease, ignorance and ethnic division and hate.

    I hear the nattering nabobs of negativism downplay “Medemer” as “just a political slogan. It does not mean anything.” They are missing the point.

    “Medemer” is simply practicing the principle of inclusiveness.

    In South Africa, they call their inclusiveness  “Ubuntu” (I am because you are.” In other words, you are part of me and what happens to you affects me too.) For Mandela, Ubuntu is the “profound sense that we are human only through the humanity of others; that if we are to accomplish anything in this world it will in equal measure be due to the work and achievement of others.”

    As far as I am concerned, Abiy Ahmed’s “Medemer” is no different than Mandela’s Ubuntu. “Medemer” is all about cooperation, collaboration, consultation, common cause, give-and take, partnership, alliance-building, team work, giving a hand up and creating synergy for the common good.

    “Medemer” is also rooted in MLK’s idea of “solidarity and concern for the good of others” because we “are caught in an inescapable network of mutuality.” Dr. Martin Luther King, Jr., said:

    We must all learn to live together as brothers or we will all perish together as fools.  This is the great issue facing us today. No individual can live alone; no nation can live alone. We are tied together. We are tied together in the single garment of destiny, caught in an inescapable network of mutuality.  And whatever affects one directly affects all indirectly.  For some strange reason I can never be what I ought to be until you are what you ought to be.  This is the way God’s universe is made; this is the way it is structured.”

    To me, that is all “Medemer” is all about: Being tied together in the single garment of destiny and being caught in an inescapable network of mutuality.

    The alternative is to perish together as fools. How closely we came to perishing together as fools!

    When we practice “Medemer”, we will be doing what Dr. King decreed: Walk together, work together, go to jail together, celebrate together, cry together, laugh together, pray together, sing together, and live together in peace until that day when all God’s children – Amhara, Oromo, Tigray, Somali, Gurage, Wolayita, Sidama, Afar and the other 75 or more groups of the Ethiopian family — will rejoice in one common band of humanity.

    When we practice the inclusive politics of “Medemer”, in the poetic words of James Weldon Johnson, we

    Lift every voice and sing,
    Till earth and heaven ring,
    Ring with the harmonies of Liberty;
    Let our rejoicing rise
    High as the list’ning skies,
    Let it resound loud as the rolling sea.
    Sing a song full of the faith that the dark past has taught us,
    Sing a song full of the hope that the present has brought us;
    Facing the rising sun of our new day begun,
    Let us march on till victory is won…

    When we develop a robust culture of inclusiveness, our identity becomes our humanity. We focus on what makes us human, and not a member of an ethnic group, religion or region.

    When we practice “Medemer”, we rise up from our narrow ethnicity to our inclusive humanity or Ethiopianity.

    When we practice inclusiveness or Ethiopiawinet, we no longer think in terms of “I, me, mine”.  We scale up to think about “We, us, ours” as human beings bound in a single garment of destiny called the New Ethiopia.

    It is by being inclusive that we can create a peaceful and harmonious society where everyone feels they belong, which means they feel included.

    When everyone feels included and becomes part of the Ethiopian family, “Medemer” becomes our song of faith, of hope, of freedom, of democracy, of equality, of justice.

    “Medemer” ushers in our new day, our New Ethiopia, before the rising sun and becomes our anthem, not a slogan, as we march till victory is won.

    Prof. Mesfin Woldemariam: The question is to help or not to help Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Team Abby-Lemma?

    When Prof. Mesfin Woldemariam talks, most of us listen, and not necessarily because we agree with him. Many who disagree with him also listen. For many, he has been a teacher in the classroom and for many more an advocate-teacher in the courtroom of public opinion.

    Prof. Mesfin is an inspiration to me.

    To me, before he was a university professor, he was a professional dissenter. He has lived the hard, onerous and intellectually lonely life of the dissenter always speaking his truth to users, abusers, misusers and losers in power.

    During his 88 years on the planet, all of the powers that be in Ethiopia have wagged their index fingers at him, clenched their fist in his face and pushed and shoved him in and out of jail. Like the indefatigable camel, he kept on walking. He kept on talking, teaching, preaching and outreaching as the dogs of state kept on barking and baring their teeth at him.

    I was brought to tears when he told a gathering a few days ago [translated by author]:

    … It is after such a long time that I have been invited to appear at a gathering like this. I am not the kind of person who is invited to attend gathering like this. The fact that I am invited to this event is testament to how much Ethiopia has changed. I thank you [for inviting me] not privately for myself but for Ethiopia. All of you who are here, just like me, perhaps are not the type who would have been invited to attend such a gathering. Today, we are here and so has Ethiopia.

    The question now is how do we create an Ethiopia in which all of us will live in dignity, live peacefully, live proudly as Ethiopians. We are the ones who can make her so. To achieve this, we must purge self-centeredness from our character… We must unite and if do we will not go to bed hungry.

    These days I have seen things I have not seen in my life. I am 88 years old. I have seen many governments since the time of the Italian invasion [1935]. Until this time when God has sent us the two people, Abiy Ahmed and Lemma Megerssa, whom I believe are Godsend to us from Heaven, [I had little hope]. These people have ideas, spirits and objectives they want to plant in the country. We must join them (Medemer) and strive to plant the same ideas, spirit and objectives. That is the question now. There is no other question. There is no question of self-centeredness. How do we help these people who have come with new aims plant their objectives in Ethiopia? How do we help them so that what they are doing lasts a long time, for our children and grandchildren? That is the question. We must help them plant those ideas and objectives for all Ethiopian citizens, not ethnicities. Personally, for however long time I have, I don’t know if I have one or two years, I pledge to help these people by doing everything I can do…

    Prof. Mesfin and myself are arguably the first out of the gate in the human rights advocacy community to fully endorse and defend PM Abiy Ahmed.

    In an Amharic commentary on April 22, 2018, Prof. Mesfin explained:

    … Abiy is just starting. As he said himself, he is beginning to do his first task. He is just taking his first steps. Let alone running, he is barely walking. But it appears there are many standing in the shadows to ambush him. I believe he is crisscrossing the country to save our people from dangerous intrigues. In my estimation, those who are expressing bitter opposition against him could be transformed into becoming his supporters…

    How true. Those who opposed Abiy Ahmed in the beginning are today his die-hard fans and cheerleaders.

    I gave PM Abiy Ahmed my unconditional support in my 6,755-word open letter six days after he took office.

    I supported him because I knew he would be facing a gathering storm of doubt, condemnation, skepticism, fear mongering, criticism, baseless accusations and enmity. I knew he needed help and fast. That is why I assured him from day 1, I have his back.

    I also gave him a couple of useful pieces of advice I have followed in my life.

    One advice comes from Mark Twain, the great American writer and humorist who said, “It’s not the size of the dog in the fight that determines the outcome, it’s the size of the fight in the dog.” That is how David defeated Goliath. Abiy too can prevail.

    In my second piece of advice, I told him to heed an old adage about the devil and the storm. To those who say you are not strong enough to weather the storm, I want you to tell them, “I am the storm”. To those who do not believe you are the storm, tell them, “I am the calm in the eye of the storm.” To those who do not believe that, tell them, “Just wait and see Cheetahs raining down on you.”

    Over the past seven months, Stormin’ Abiy has changed so many things, my head spins just thinking about it all.

    Why we must help Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew (Team Abiy) in the heavy lifting to bring democracy to Ethiopia

    Reason No. 1: To put it bluntly, Team Abiy is the best hope we have right now for freedom, democracy and human rights in Ethiopia. No question about it!

    There are many politicians who talk big and blow smoke.

    Abiy, Lemma and Gedu talk the talk and walk it too!

    Seven months ago, Ethiopia was on the verge of civil war. Today, Ethiopia is basking in civil peace and freedom.

    Reason No. 2: Team Abiy  saved the day. They saved us from the Day of Armageddon. They saved us all by preaching love and teaching us we must take the path of forgiveness and reconciliation because the other path leads only to destruction. We could have been cursed with rabble-rousers who preach the philosophy of “an eye for an eye”. If we had sought revenge instead of reconciliation, today Ethiopia would be a nation of 100 million blind people. Instead, we have 100 million bright-eyed people who believe  Ethiopia’s best days are yet to come!

    Reason No. 3: Team Abiy is knocking down walls and building bridges. They are busting down the kilil mud walls one mud brick at a time.

    In January 2011, I predicted, “When the mud walls of African dictatorships come tumbling down, the palaces of illusion behind those walls will vanish without a trace.” If Ethiopians and the rest of Africa is to have “hope of a better future, they will need to build a fortress of freedom impregnable to the slings and arrows of civilian dictators and the savage musketry of military juntas.”

    In February 2013, I predicted how the end would come when the mud walls of ethnic dictatorship in Ethiopia come tumbling down.

    The mud walls of dictatorship in Ethiopia have been exhibiting ever expanding cracks since the death of the arch architect of dictatorship Meles Zenawi sometime last summer. The irony of history is that the question is no longer whether Ethiopia will be like Humpty Dumpty as the ‘king’ and ‘king’s men’ have toiled to make her for two decades. The tables are turned. Despite a wall of impregnable secrecy, the ‘king’s men and their horses’ are in a state of disarray and dissolution. They lost their vision when they lost their visionary. The old saying goes, ‘in the land of the blind, the one-eyed man is king.’ Well, the king is no more; and the ‘king’s men and horses’ are lost in the wilderness of their own wickedness, intrigue and deception.

    Are the Forces of Darkness today lost in the wilderness of their own wickedness, intrigue and deception?

    In January 2013, I also predicted the rise of a new generation of Chee-Hippo bridge builders. I wrote the Cheetah (Abo Shemane, younger) generation of Abiy, Lemma and Gedu shall join hands with my Hippo (older) generation to “build bridges to connect people seeking democracy, freedom and human rights. They will build bridges across ethnic canyons and connect people stranded on islands of homelands (kilils). They will bridge the gulf of language, religion and region. They build bridges to link up the rich with the poor. They build bridges of national unity to harmonize diversity. They build bridges to connect the youth at home with the youth in the Diaspora. Chee-Hippos will build social and political networks to empower youth.

    I believe that is exactly what is happening today. Chee-Hippos tearing down mud walls and building steel bridges.

    Why I will help Team Abiy to the best of my ability

    I have no political ambitions. Over the past 13 years, I have declared many times that I have nothing but contempt for those who hunger and thirst for power.

    I support Abiy, Lemma and Gedu because they believe and practice the politics of inclusion.

    I abhor the politics of exclusion, division, discrimination, dehumanization, repression and personal destruction.

    I shall help them because I share their core beliefs.

    First and foremost, they, like me, believe in EthiopiaWINet. We do not believe in EthiopiawiNOT.

    In January 2012, I declared, “Choose your humanity before your ethnicity and nationality.”

    But when my Ethiopiawinet was challenged, I taught the Forces of Darkness the meaning of Ethiopiawinet.

    I believe I am the first person to ever issue a personal proclamation (of 5,544 words) declaring “I, PROUD ETHIOPIAN” when my Ethiopiawinet was challenged by the Forces of Darkness.

    Second, like me, Abiy, Lemma and Gedu believe in the rule of law. I was proud to see Prime Minster Abiy Ahmed yesterday teaching members of the press the practical meaning of rule of law. He said no one will be deprived of his/her right except with strict adherence to the rule of law. That is due process.

    When he was asked about the delay in the release of information to the public on the status of the investigation of the June 23 bombing, PM Abiy demonstrated to the world that he means what he says and says what he means when he talks about the rule of law. He made no mention of those accused but discussed the professional aspects of the police investigative process.

    Compare that with the rule by law of Meles Zenawi.

    During the “terrorism” trial of Swedish journalists Johan Persson and Martin Schibbye in 2011, Meles Zenawi declared,

    They are, at the very least, messenger boys of a terrorist organization. They are not journalists. Why would a journalist be involved with a terrorist organization and enter a country with that terrorist organization, escorted by armed terrorists, and participate in a fighting in which this terrorist organization was involved? If that is journalism, I don’t know what terrorism is.

    Shortly thereafter, Persson and Schibbye were convicted and handed a long prison term.

    PM Abiy, knowing full well that the suspects tried to kill him and were caught red handed, said absolutely nothing about their case because he knows the applicable rule of law, Art. 20(3) of the Ethiopian Constitution: “Accused persons have the right to be presumed innocent until proved guilty according to law.”

    Third, like me, they believe in the power of love, nonviolence, forgiveness and reconciliation. In my very first public statement in July 2006, I declared, “I believe we prove the righteousness of our cause not in battlefields soaked in blood and filled with corpses, but in the living hearts and thinking minds of men and women of good will.” For me, from day 1, it has been a struggle for hearts and minds of Ethiopian men and women of good will. It has been about truth and reconciliation, first and foremost, in hearts and minds.

    No one has ever won the hearts and minds of the people by using hate, violence and  revenge.

    But Abiy Ahmed has won the hearts and minds of the Ethiopian people by preaching love, nonviolence, forgiveness and reconciliation. I challenge anyone to disprove me on this point!

    When the power of love overcomes the love of power, Ethiopia shall have peace and not civil war, thanks to Abiy Ahmed!

    Fourth, like me, they believe in inclusion. Having lived in America for nearly fifty years, I never felt excluded because I included myself in anything I wanted. In that, I felt like Ayn Rand’s character (founder of Objectivism, which champions individuality and self-reliance) in one of her novels who resonates the view, “The question isn’t who is going to let me; it’s who is going to stop me.” That is how I began my career of speaking truth to power where ever they may be.

    Long before Barack Obama declared it,  I practiced and lived the politics of inclusion in my life: “There is not a liberal America and a conservative America—there is the United States of America. There is not a Black America and a White America and Latino America and Asian America—there’s the United States of America.”

    That is exactly my politics of inclusive Ethiopiawinet. There is not an Oromoo Ethiopia, an Amhara Ethiopia, a Tigray Ethiopia… There is only ETHIOPIAWINET!

    Fifth, I must confess Abiy, Lemma and Gedu are better than me. They are humble, unpretentious, soft-spoken, patient, modest, sincere and tolerant. That is great because I can learn so much from them. After seeing them in action, I have come down from my high horse and become one with the people of Ethiopia.

    Dr. King said, “Every man must decide whether he will walk in the light of creative altruism or the darkness of destructive selfishness. Life’s most persistent and urgent question is, ‘What are you doing for others’?”

    Nelson Mandela taught pretty much the same thing. “What counts in life is not the mere fact that we have lived. It is what difference we have made to the lives of others that will determine the significance of the life we lead.”

    Every day, I see Abiy, Lemma and Gedu leading by example working for Ethiopian unity, peace and reconciliation.

    We know what Abiy, Lemma and Gedu are doing for Ethiopia.  The question for all of us is, “What are we doing for our people? What positive difference are we making in their lives?”

    My plea to the Hippo Generation to support Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew

    I plead with those in my Hippo (older) Generation to rise up and help the Cheetah (Abo Shemane) Generation of Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew as they do all of the heavy lifting in transitioning Ethiopia from dictatorship to democracy.

    I make my plea because I do not want our history to repeat itself.

    I have this nagging, gnawing fear of history repeating itself in Ethiopia: We never miss an opportunity to miss an opportunity!

    I shall paraphrase President Abraham Lincoln’s speech  to Congress in December 1862, a month before he issued the Emancipation Proclamation, in making my closing argument:

    Fellow-Ethiopians. We cannot escape history. We of the older generation will be remembered in spite of ourselves. No personal significance, or insignificance, can spare one or another of us. The fiery trial through which we pass, will light us down, in honor or dishonor, to the younger generation. We say we are for Ethiopia. The world will not forget that we say this. We know how to save Ethiopia. The world knows we do know how to save it. We hold the power and bear the responsibility.

    Today, we shall nobly save, or meanly lose, the last best hope for peace, reconciliation and a bright future for Ethiopia. Other means and men and women may succeed. But this blessed journey we have begun with Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew cannot and must not fail because failure is not an option for us!

    We MUST help and support Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew with all our hearts and minds!

    Ethiopia’s destiny is in our hands

    The solution to our problems is in each of our hands.

    If we want to defeat our deadly enemies — poverty, disease, ignorance, ethnic division, strife and hate – once and for all, we must be inclusive, not exclusive, divisive, isolative, discriminative or destructive.

    Legend has it that a little boy once caught a small bird and took it to an old man to trick him. He put the bird in his cupped palms and asked,  “Old man, can you guess what I have in my hands?” The old man replied, “You have a bird, my son.” The boy, disappointed  he could not trick the old man followed up, “If you’re so smart, now tell me is this bird alive or  dead?”

    The old man paused for a while because he knew if he said the bird is alive, the boy  would squeeze his hands and crush the little bird to death. If he said the bird is  dead, then the boy would just open his hands and let the bird fly free. The old man replied, “Well, that is entirely up to you, my son. After all, the bird is in your hands.”

    Ethiopia’s destiny is entirely in our hands, NOT in the hands of Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew.

    Ethiopia will live or die based on what we do with our hands.

    If we want Ethiopia to live forever and thrive, we have to give Abiy Ahmed, Lemma Megerssa and Gedu Andargachew a hand up in the heavy lifting.

    We must join hands with them (Medemer) and lift Ethiopia out of poverty, disease, ignorance, ethnic strife and hatred.

    We MUST all practice “Medemer” to let Ethiopia become free as a bird!

    Medemer today.

    Medemer tomorrow.

    Medemer forever

    Read more ›
    1 2 3 4 5 Next ... Last